doubtocracy

τουρισμός στο Υπουργείο

θυμάμαι τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού πέρυσι, περίπου καλοκαίρι, στη Βουλή να κάνει μία εξαιρετική παρέμβαση στη Βουλή, τόσο που είπα “he gets it”*

χαιρόμουν επίσης γιατί ο κ.Γερουλάνος γνωρίζει καλά τι σημαίνει επικοινωνία, και μάλιστα σε μεγάλη κλίμακα (ιδιαίτερα στο διαδίκτυο). Στο τελευταίο μάλιστα έδινε τη μεγαλύτερη έμφαση πέρυσι, στην ίδια παρέμβαση, μπρός σε Βουλευτές που υπομειδιούσαν όταν έλεγε ότι είναι πιο σημαντικό από την τηλεοπτική διαφήμιση

όμως, πλέον, δε χαίρομαι

στην πρόσφατη ανακοίνωση στο site του Πρωθυπουργού διάβασα για την προβολή της ελλάδας στο εξωτερικό που περιέχει άχρηστα «στατιστικά» στοιχεία, δράσεις που «όπου να’ναι αρχινάνε» (ενισχύονται, χτίζεται, ξεκινά, προωθείται, κ.λπ.) τη στιγμή που μπαίνουμε στην τουριστική σεζόν, και βεβαίως αναφορές στα κακώς κείμενα της προηγούμενης Κυβέρνησης

προσπερνώ τις αναφορές στο cost cutting και τους ευσεβείς πόθους του «όπου να’ναι αρχινάνε», και μένω στα στοιχεία αποτελεσμάτων της δικτυακής δραστηριοποίησης

προσπαθώ να το πω κομψά, αλλά δεν θα το καταφέρω. Μιλάμε για bullshit, νέου τύπου μεν, αλλά bullshit παρ’όλα αυτά. Από αυτό που θα ακούμε τώρα που οι παλιού τύπου βαριεστημένοι, ευθυνόφοβοι γραφειοκράτες αντικαθιστώνται από νέους που έχουν facebook

τα «στατιστικά» που δίνονται (α) όχι μόνο δε συγκρίνονται με τους στόχους ενός επικοινωνιακού σχεδίου, αλλά (β) ούτε καν με τα συγκρίσιμα προηγούμενων ετών. Και (γ) όταν οι απόλυτοι αριθμοί της αυτοαναφορικότητας δεν είναι εντυπωσιακοί, καταφεύγουν σε ποσοστά (ανάπτυξης, average open rate, κ.λπ.)

παραδείγματα

• το twitter account, έχει λιγότερους followers από τον Χρυσοχοΐδη , και έχει κάνει λιγότερα από 1.000 tweets, καταγράφει αύξηση «121% το τελευταίο 3μηνο». Wow #not

• το my-greece.gr, που δημιουργήθηκε «με μηδενικό κόστος» για να μπορεί «κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα […] να αναδείξει ό,τι αγαπά στην πατρίδα μας» έχει 393 εμπειρίες

• το facebook account έχει 13.500 monthly active users και ενδεικτικά** φαίνεται στο famecount ότι είναι τραγικά μακριά από τον Αρκά, τον Σεφερλή, τη Lacta, τον Ζαμπίδη, για να μην πούμε από το μουσείο της Ακρόπολης και το … «ελληνικές δραχμές»

• ο λογαριασμός flickr έχει μόλις 3.500 φωτογραφίες, εκ των οποίων μόνο οι 180 είναι geotagged, και μόνο στις Κυκλάδες. Αυτά από ένα group με 200+ members

• το κανάλι youtube έχει ~150 βίντεο, ~700 συνδρομητές και ~290.000 views, εκ των οποίων τα ~100.000 είναι για ένα βίντεο, και 200.000 για έξι βίντεο

• το newsletter έχει εντυπωσιακό click rate της τάξης του ~14%, αλλά δεν αναφέρεται πουθενά αν οι συνδρομητές είναι 1.000, 10.000 ή κάτι άλλο. Παράλειψη που -όσο να’ναι- προβληματίζει

• για το «πόρταλ» μπορώ να πω πολλά, για το σχεδιασμό, το information architecture, το περιεχόμενο «ξεπέτα», για τα στατιστικά επισκεψιμότητας, και λοιπά. Όμως, θα σταθώ σε ένα ερώτημα: Γιατί ακόμα «χτίζεται το νέο visitgreece.gr με περισσότερες υπηρεσίες και πληρέστερο περιεχόμενο», τέλος Απρίλη;!

no plan, no community, no content, but -hey!- low cost

το μηδενικό ή το χαμηλό κόστος δε μου λέει απολύτως τίποτα όταν δε συνοδεύεται από ολοκληρωμένο οικονομικό σχεδιασμό (με τα εκτιμώμενα έσοδα και τα metrics). Δεν ξέρω αν εξοικονομήσαμε ‘x’ δαπάνες ή αν χάσαμε ‘y’ marginal κέρδος

η κοινότητα που έχει αναπτυχθεί γύρω από το εγχείρημα είναι αμελητέα (μέγεθος και δραστηριότητα) σε σχέση με τη σημαντική θέση του παγκόσμια τουριστικού μας προιόντος (και σε σχέση με το πόσο χρειαζόμαστε την ανάπτυξη)

η ποιότητα και η ποσότητα του περιεχομένου είναι αστεία αν σκεφτούμε ότι στο ίδιο Υπουργείο υπάγονται τουριστικοί και -κυρίως- πολιτιστικοί φορείς με ασύλληπτα αρχεία (πχ. ΕΡΤ, μουσεία, κ.λπ.)

το χειρότερο όμως είναι που φαίνεται ότι οι άνθρωποι που ξεκίνησαν με αυτήν την υπέροχη αίσθηση της Ελλάδας κατέληξαν αδιάφοροι, βαριεστημένοι γραφειοκράτες***. Παρότι νέου τύπου, με facebook accounts

---

* είχε πει πράγματα του τύπου «πρoτείνουμε μία εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό που οι ίδιοι δεν πιστεύουμε. Όταν θέλουμε να πάμε διακοπές, δεν ψάχνουμε να βρούμε το all inclusive τεράστιο ξενοδοχείο, αλλά εκείνο το ιδιαίτερο, και ανθρώπινο μέρος, με την ξεχωριστή προσωπικότητα»

** δηλώνω άσχετος από facebook, οπότε σε αυτό το σημείο ενδέχεται να μου ξεφεύγει κάτι. Μπορώ όμως να κρίνω το σχεδιασμό του page ως -επιεικώς- μέτριο

*** ίσως να έχουμε αύξηση στον τουρισμό φέτος. Ίσως λόγω γεγονότων σε Β.Αφρική, ίσως επειδή το παγκόσμιο οικονομικό κλίμα αλλάζει προς καλύτερο, ίσως γιατί θα ρίξουμε τις τιμές μας. Ίσως επειδή κάποιοι άνθρωποι, μεμονωμένα, κάνουν καλά τη δουλειά τους. Σίγουρα όμως δεν είναι εικόνα στρατηγικής αυτή που παρουσιάζεται εδώ, αλλά και στο διαδίκτυο

VERECEMOS! Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ #DEBTOCRACY

Ένα κείμενο του @LOLGreece, με ευχαριστίες στον @trianta για το hosting.

Όπως πάντα λεπτομέρειες για το ποιός είμαι, πού μένω και από ποιούς τα παίρνω μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιό μου, στο κάτω μέρος της αρχικής σελίδας.

Αν στο μεταξύ έχει απομείνει κανείς που δεν έχει δει το #debtocracy, μην κάθεστε και χαζεύετε την κριτική μου. Δείτε το πρώτα εδώ, διαδώστε το (μαζί με τις εντυπώσεις σας) όσο περισσότερο μπορείτε και μετά τα λέμε. Μπορείτε επίσης να το βρείτε σε torrent (μην ξεχνάτε να κάνετε seed αν σας άρεσε) ή και απευθείας σε ένα αρχείο από εδώ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι εκτενές και γι’ αυτό το χώρισα σε τρία μέρη. Πατήστε παρακάτω για να περιηγηθείτε ανάλογα. Στο τέλος κάθε μέρους υπάρχει σύνδεσμος προς την αρχική αυτή σελίδα.

1. Μια ανασκόπηση της εβδομάδας που πέρασε
2. Τι μάθαμε από το FAQ του #debtocracy που αξίζει να το μάθει και η υπόλοιπη Ελλάδα
3. Πώς το #debtocracy συμφιλιώθηκε με τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα επειδή τα Fούμαρα Aπό Quito δεν Fαινόντουσαν Aρκετά Quantitative

Καλή διασκέδαση και προσοχή στους υπερτασικούς φίλους. Ακολουθούν πολλά κιλά έπαρσης, εμπάθειας και πάμπολλα εγω-links. Μπορεί να υπάρξουν και μερικα δήθεν επιστημονικά γραφήματα.

VERECEMOS! Μέρος 2ο: Τι μάθαμε από το FAQ του Debtocracy που αξίζει να το μάθει και η υπόλοιπη Ελλάδα.

Ο βασικός λόγος που με έχει ενθουσιάσει το FAQ του #Debtocracy είναι ότι παρ’ όλα του τα κουσούρια εντούτοις είναι μια γενναία κίνηση που ανεβάζει σημαντικά το επίπεδο της συζήτησης. Και αυτό γιατί εκτός του ότι προσπαθεί να απαντήσει σε σημαντικά μέρη της κριτικής που δέχθηκε το #debtocracy, κάνει και ορισμένες σαφείς προγραμματικές δηλώσεις οι οποίες μιας και scripta manent (σε cache στη χειρότερη), δύσκολα στο μέλλον θα μπορέσουν να διαψευσθούν.

Αποτελεί δηλαδή μια δέσμευση ιδεολογικής συνέχειας.

Έμαθα λοιπόν ορισμένα πράγματα από το FAQ που υποψιαζόμουν αλλά δεν μπορούσα να αποδείξω, και τα οποία σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να τα συναγάγει από το ίδιο το ντοκυμανταίρ.

Πρώτον: Οι συντελεστές του #debtocracy δεν θεωρούν ότι το σύνολο του χρέους της Ελλάδας είναι απαραίτητα ‘επαχθές’ με τη νομική έννοια.

Αυτό που θεωρούν σημαντικό είναι το ότι ένα μέρος του χρέους είναι ‘ακούσιο’, δηλαδή δεν νομιμοποιείται από τη λαϊκή εντολή. Σε αυτό συμφωνούμε (δείτε όμως και παρακάτω). Για το πώς μεθοδολογικά μπορούμε να διαπιστώσουμε τη σχέση μεταξύ λαϊκής εντολής και δαπανών δεν έχουν πολλά να πουν αλλά εν καιρώ ελπίζω ότι κάτι θα ακουστεί. Τα δικά μου σχόλια μπορείτε να τα βρείτε προς τα μισά της αρχικής μου κριτικής.

Ας τους επιτρέψουμε αυτή την αναδίπλωση. Τα περί απεχθούς χρέους εν γένει ποτέ δεν επρόκειτο να τους παράσχουν ιδιαίτερο έρεισμα, καθώς οι νομικοί ορισμοί σε αυτό το θέμα σχεδόν αποκλείουν την πιθανότητα να χαρακτηριστεί σοβαρό μέρος του Ελληνικού χρέους ως ‘απεχθές’. Αυτά τα εξήγησε αρτιότατα ο @gregoryfarmakis σε μια από αυτές τις ‘δήθεν επιστημονικές κριτικές’ που δεν έπρεπε τάχα να βγουν λόγω απεργίας. Τον ευχαριστώ που με κάλεσε κι εμένα στο πάρτυ.

Δεύτερον: Οι συντελεστές του #debtocracy θεωρούν ότι ο λογιστικός έλεγχος θα βγάλει οπωσδήποτε όλο μα όλο το χρέος μας (ακόμη και τα ομόλογα που επί χρόνια αγοράζουν τα ασφαλιστικά μας ταμεία π.χ.) ακούσιο. Και μάλιστα όχι μόνο προεξοφλούν αυτό το αποτέλεσμα αλλά το απαιτούν κι όλας.

Πού το ξέρω; Μα γιατί υποθέτουν ξεκάθαρα και τονίζουν ότι μετά το κανόνι δεν θα πρέπει να πληρώνουμε δεκάρα τσακιστή σε τόκους. Μεταφέρω αυτολεξεί από τη μέση περίπου της σελίδας του FAQ:

Υπό έναν όρο φυσικά: Να σταματήσει να πληρώνεται το δημόσιο χρέος, η εξυπηρέτηση του οποίου με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό θα απαιτήσει για φέτος 15,9 δισ. ευρώ - σχεδόν τριπλάσια χρήματα απ’ όσα θα δοθούν για την Παιδεία! Εξάλλου, αυτή η παύση της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους θα θέσει τις προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί η οικονομία, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να αυξηθούν τα εισοδήματα.

Εδώ θα χαλάσουμε τις καρδιές μας κύριοι. Παραπάνω είπα ότι συμφωνώ πως ένα (μικρό!) μέρος του χρέους δεν έχει τη νομιμοποίηση της λαϊκής εντολής και ότι σκοπός της ΕΛΕ θα πρέπει να είναι να βρούμε ποιό ποσοστό είναι αυτό, ως μοχλό πίεσης προς τους δανειστές μας: εξ ου και η υπογραφή μου στο κάλεσμα για ΕΛΕ ήδη από 11 Μαρτίου. Τώρα όμως μου τα χαλάτε, γιατί πρωτού καν στεγνώσει το ηλεκτρονικό μελάνι όλων αυτών των κακομοιραίων πολιτών που υπογράψαμε, μου λέτε ότι τελικά η ΕΛΕ δεν πρέπει να κάνει αυτό που ζητήσαμε αλλά να επικυρώσει την πολιτική σας επιλογή του 100% κανονιού. Αν θέλετε να στήσετε μια προσχηματική δίκη, προφανώς και δεν έχετε την υποστήριξή μου. Σταματήστε επίσης να επικαλείστε και τους διασημότερους συνυπογράψαντες στο κάλεσμα για ΕΛΕ, στους οποίους ποτέ δεν ετέθη αυτό το ερώτημα.

Οι debtocratistas επιμένουν δε στο 100% κουμπούρι παρά το γεγονός ότι κατά μέσο όρο τα κανόνια μεταξύ 1983 και 2006 κουρέψανε τους πιστω τές των χωρών μόλις κατά 41% (σ. 12 εδώ). Αν ρίξουμε το χρέος σε επίπεδα Maastricht όπως ακούγεται ως πρόταση το κούρεμα θα πάει 62%. Ακόμη και ο Ισημερινός του φλογερού Κορρέα αλλά και η Αργεντινή διέγραψαν το 70% και όχι το 100% του χρέους τους (όπως εξηγείται στο FAQ και εδώ). Απομένουν ακόμη και σε αυτή τη βαρύτερη περίπτωση να βρθούν 4.8 δις για τόκους. Θα επιστρέψω όμως σε αυτό το θέμα στο τρίτο μέρος της κριτικής μου.

Τρίτον: Οι συντελεστές του #debtocracy δεν θεωρούν ότι ο Ελληνικός λαός δεσμεύεται από τους Προϋπολογισμούς που ψήφισε η Βουλή, όχι μόνο για τις υπερβάσεις αλλά και για τις αρχικά προβλεπόμενες δαπάνες.

Μολονότι φαντάζομαι όλοι συμφωνούν (όπως κι εγώ εδώ) ότι ό,τι ξοδεύτηκε πέραν των προγραμματισμένων από τον προϋπολογισμό χρήζει σοβαρής εξέτασης και μπορεί όντως να είναι ακούσιο χρέος, παραμένει το γεγονός ότι η Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν έχει χούντα. Είναι μια πολύ ελλαττωματική δημοκρατία, αλλά είναι δημοκρατία. Άρα οι προϋπολογισμοί μας ως νόμοι του κράτους τουλάχιστον ως προς τις πρωτογενείς δαπάνες πρέπει να δεσμεύουν το λαό, εκτός αν κάποια μέρη τους κριθούν αντισυνταγματικά.

Για να κριθεί όμως αντισυνταγματικό μέρος ενός νόμου υπάρχουν ήδη θεσμοθετημένα όργανα και διαδικασίες και δεν πρέπει να καταργηθούν χάριν της ΕΛΕ. Όχι ότι εμφανίστηκε κανείς να προσβάλλει τη συνταγματικότητα των ως τώρα δαπανών μέχρι τώρα, που μας ήρθε μαζεμένος ο λογαρισμός.

Τα παραπάνω έχουν και μια ακόμη προέκταση που την ξεχνούν μερικοί αλλά είναι σημαντική: Αν στο Χ υπουργείο ενεκρίθη προυπολογισμός 1δις και ξοδεύτηκε 1δις, μπορεί πες τα μισά να πήγαν σε μίζες και πράγματα που δεν ωφέλησαν το λαό και γι’ αυτό θα πρέπει να εξαντληθούν τα όρια του νόμου ούτως ώστε να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Αλλά ακόμη και αν όλοι έκαναν τη δουλειά τους σωστά, το υπουργείο θα είχε πάλι ξοδέψει 1δις, γιατί αυτή ήταν η εντολή του λαού μέσω της Βουλής. Δικαιούμαστε να τιμωρήσουμε τα λαμόγια, αλλά τα έξοδα κατά τα άλλα πρέπει να τα λουστούμε γιατί τα εγκρίναμε. Αν ο νόμος προβλέπει να μας αποζημιώσουν (και μπορούν) όσοι κριθούν ένοχοι, για τα λεφτά που έφαγαν και για τα υλικά ή άυλα οφέλη που μας στέρησαν με το να επιλέξουν ένα ημιτελές ή κατώτερο προϊόν, τέλεια. Να πληρώσουν με τόκο. Αν όχι, εκεί το πράγμα τελειώνει.

Τέταρτον: Οι συντελεστές του #debtocracy πιστεύουν ότι δεν είναι απίθανο την επαύριο του κανονιού να αποκλειστούμε από το διεθνή δανεισμό για (πάνω κάτω) 2 χρόνια.

Αυτολεξεί από το FAQ:

‘Το παράδειγμα της Ρωσίας και της Αργεντινής, που έκαναν στάση πληρωμών το 1998 και το 2001 αντίστοιχα, δείχνει επίσης ότι οι χώρες αυτές μετά από δύο χρόνια μπόρεσαν να βγουν ξανά στις διεθνείς αγορές. Το επιχείρημα δηλαδή της «τιμωρίας» όποιων χωρών κάνουν παύση πληρωμών δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει ξεκάθαρα ότι το κόστος σε αυξημένο επιτόκιο ή δυσκολία πρόσβασης σε δανεισμό είναι αμελητέο. Οι αγορές έχουν βραχεία μνήμη και κοιτάνε μπροστά.’

Αχ! Αυτές οι σοφές αγορές που σκέφτονται μακροχρόνια και όχι το επόμενο τρίμηνο. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να διαφωνήσει με αυτές τις αράδες… εκτός ίσως … από … όλους όσους συμφώνησαν με το #debtocracy; Και πολλούς από εμάς τους υπόλοιπους καθώς τυγχάνει (δείτε π.χ. εδώ, τέταρτη σειρά από την κορυφή).

Οι αγορές μπορεί να τιμωρούν το 41% κουμπούρι (που όπως είπαμε παραπάνω είναι ο μέσος όρος) με 2.5 χρόνια αποκλεισμό (μικρή διαφορά από το 2, αλλά κανένα από τα δύο νούμερα δεν είναι και λίγο αν δεν μπορείς να πληρώσεις συντάξεις, ή να πληρώσεις γιατρούς σε δημόσια νοσοκομία), αλλά το 100% κουμπούρι είναι λίγο πιο βαριά περίπτωση. Και επειδή υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι όσο πιο βαρύ το κανόνι, τόσο πιο μακρύς ο αποκλεισμός, ίσως η σύγκριση να είναι, πώς να το πω; ΑΚΥΡΗ; ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ; ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ;

Και για να μην ξεχνιόμαστε, το πόση όρεξη έχουν να συγχωρούν οι αγορές σήμερα εν καιρώ πανικού δεν μπορούμε να το προεξοφλούμε με βάση το πόσο εύκολα συγχωρούσαν τις καλές εποχές. Για παράδειγμα, μπορεί όντως η μέση κουμπουροχώρα να μπόρεσε να κουτσοβγεί στις αγορές σε 2.5 χρόνια τη δεκαετία που μας πέρασε (δείτε παρακάτω από εδώ), αλλά σε πιο χαλεπούς καιρούς έκανε 4 χρόνια να βγει μερικώς στις αγορές και 8 χρόνια να βγει πλήρως. Η ειρωνία του ότι οι debtocratistas βασίζονται στη συνέχιση της παράκρουσης και επιδότησης του χρηματοοικονομικού κλάδου που επικράτησε τη δεκαετία του 2000 για να μας χρηματοδοτήσει και στο μέλλον ενώ ταυτόχρονα την κατακρίνουν, είναι οξεία και απορώ πώς δεν τη βλέπουν.

Πέμπτον: Οι συντελεστές του #debtocracy πιστεύουν ότι η Ελλάδα θα μπορεί, σε περίπτωση που παραμείνει αποκλεισμένη από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές, να δανειστεί διμερώς με όρους λιγότερο επαχθείς από αυτούς του Μνημονίου.

Εδώ πραγματικά γελάμε. Βεβαίως, διμερής δανεισμός υπάρχει και είναι 100% σοβαρό εργαλείο που δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Καλό θα ήταν όμως να σκεφτούμε λίγο #poiokoroido θα βρεθεί να μας δανείσει, ειδικά αφότου βαρέσουμε μονομερώς κανόνι σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕΚΤ και βέβαια το ΔΝΤ.

Κατ’ αρχάς όποιος θέλει ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου έτσι απλά, επειδή τα θεωρεί καλή επένδυση (κι εσείς κι εγώ άμα λάχει) μπορεί να τα αγοράσει όποτε θέλει. Οι αγορές λειτουργούν ακόμη και τα ομόλογά μας παίζει να είναι πια καλή επένδυση γιατί πωλούνται κοψοχρονιά. Για να περιμένει να μας δανείσει κάποιος διμερώς ένας μόνο λόγος μπορεί να υπάρχει: θα μας δάνειζε μόνο υπό όρους. Τι είδους όρους δεν μπορούμε να ξέρουμε, αλλά χώρες όπως η Κίνα έχουν δώσει δείγματα γραφής σε αυτό το θέμα: ‘Θα σου χτίσω τα διυλιστήριά σου, λέει η Κίνα στη Νιγηρία, αλλά θα μου ανήκει το 80% μέχρι να κρίνω ότι έχω πάρει όλη μου την επένδυση πίσω. Και θα το κρίνω εγώ γιατί δεν πολυεμπιστεύομαι τα βιβλία των εταιριών σας εκεί στη Νιγηρία.’

Για να μην πιάσουμε τους Ρώσους, οι οποίοι έδωσαν πρόσφατα εξαιρετικά δείγματα γραφής στην γείτονα και προστατευόμενή τους Λευκορωσία, από την οποία απαίτησαν ιδιωτικοποιήσεις και όταν δεν τις πραγματοποίησε αρκετά γρήγορα της έκλεισαν απλά το ρεύμα. Με τις υγείες σας.

Δεν λέω ότι αυτοί οι όροι είναι αποφευκτέοι, (ειδικά αν είναι αναπόφευκτοι, LOL), αλλά ας είμαστε ειλικρινείς στο θέμα του διμερούς δανεισμού, για να μη γινόμαστε αστείοι. Ας μας πουν οι debtocratistas αν εγκρίνουν τέτοιες συμβάσεις ή αν θα κάνουν αντάρτικο στον Κινέζο κατόπιν εορτής μόνο.

Εξάλλου το θέμα είναι ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δεν φαίνεται να θέλει να μας δανείσει διμερώς, άσχετα με τις γραφικότητες που spamάρουν κατά καιρούς διάφοροι (άσχετοι με το #debtocracy βέβαια, για να μην παρεξηγούμαστε). Η Κίνα π.χ. έχει δικό της –κρατικό- οίκο αξιολόγησης, τη Dagong, η οποία την τελευταία φορά που ασχολήθηκε μαζί μας μάς είχε αξιολογήσει πιο χαμηλά από ότι οι ‘δυτικοί’ οίκοι αξιολόγησης, ίσα με τη Νιγηρία, και επεσήμανε τα εξής:

Χώρια βέβαια ότι η Κίνα έχει επισημάνει ότι θα μας δανείσει ξανά όταν βγούμε στις αγορές και όχι πριν.

Η Ρωσία μέσω Πούτιν όχι μόνο συνεχάρη την Τρόικα για τη συμφωνία ‘διάσωσης’ της Ελλάδας αλλά τόνισε επίσης και ότι: οι εταίροι μας κατάφεραν να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους, που είναι απλώς προσωρινά, αλλά θα πρέπει να γίνουν θυσίες.

Περίληψη και των δύο: ‘φάτε το bailout και βγάλτε το σκασμό! Ας φάνε οι βλάκες οι Ευρωπαίοι τη χασούρα από το κανόνι σας και μετά βλέπουμε. Εμείς πάντως δεν θα κάτσουμε να το φάμε.‘

Αλλά ας μην το κουράζουμε… αν οι συντελεστές του #debtocracy έχουν υπόψιν τους κάποια καλή προσφορά η οποία διέφυγε της προσοχής των αγορών, ας μας την πουν για να αράξουμε κι εμείς.

Έκτον και καλύτερο: Αν τελικά αποκλειστούμε από τις αγορές και το διμερή δανεισμό, οι συντελεστές του #debtocracy ΔΕΝ θεωρούν ότι οι αποδοχές που κόπηκαν τον τελευταίαο χρόνο θα πρέπει να επανέλθουν στα αρχικά τους επίπεδα, ούτε θα πρέπει να αποσυρθούν οι επιπλέον φόροι.

Πού το ξέρω; Μα από το γεγονός ότι το FAQ χρησιμοποιεί τα ίδια νούμερα για τα έξοδα και έσοδα που χρησιμοποιεί και ο προυπολογισμός του 2011. Αυτό πολύ σωστά μού το επεσήμανε πρώτος ο φίλος @trianta και ομολογώ ότι έμεινα κάγκελο. Αναρωτιέμαι πόσο καλά το δέχτηκαν αυτό τα εργατικά σωματεία που χρηματοδότησαν ένα μέρος της παραγωγής του #debtocracy (λίστα εδώ) και οι κυρίως αριστεροί θιασώτες του. Ίσως να μην τους το έχει πει κανείς ακόμη, στην οποία περίπτωση… wooooops! Μπορεί από την άλλη να έχουμε να κάνουμε με μια ένδειξη ωριμότητας και υπευθυνότητας, ποιος ξέρει; Δεν δικαιούμαι να ελπίζω έστω και λίγο;

Το πρόβημα είναι ότι, με το να αποδίδει τα μέτρα λιτότητας στην πολιτική βούληση πίσω από το Μνημόνιο, το #debtocracy έχει αφήσει να εννοηθεί ότι τα όσα έχουν επιβληθεί μέσω του Μνημονίου θα αντιστραφούν όταν βαρέσουμε κανόνι… και αυτό περιμένει ο περισσότερος κόσμος που το είδε και ενθουσιάστηκε. Αυτό αφήνει να εννοηθεί και το FAQ με τη φράση:

Εξάλλου, αυτή η παύση της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους θα θέσει τις προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί η οικονομία, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να αυξηθούν τα εισοδήματα.

Περισσότερα όμως γι’ αυτό το θέμα στο τρίτο και τελευταίο μέρος της κριτικής μου.

Πατήστε εδώ για να επιστρέψετε στην αρχική σελίδα περιήγησης, ή εδώ για να περάστε στο τρίτο μέρος της κριτικής.

VERECEMOS! Μέρος 3ο: Πώς το #Debtocracy FAQ υπέκυψε στη γοητεία της ‘νεοφιλελεύθερης λαίλαπας’ επειδή τα Fούμαρα Aπό Quito δεν Fαίνονταν Αρκετά Quantitative.

Όπως εξήγησα στα προηγούμενα κεφάλαια, το αγαπημένο μου μέρος του #Debtocracy είναι το FAQ.

Δεν ξέρω γιατί δεν μπήκαν στον κόπο οι συντελεστές να να προσθέσουν αυτές τις πληροφορίες στη μιάμιση ολόκληρη ώρα που τους παρείχε το indoctrimentary. Ίσως δεν περίμεναν να υπάρξουν ενστάσεις, πέρα από δυο τρεις πουλημένους. Ίσως δεν θεώρησαν σημαντικό το να μιλήσουν για τις προϋποθέσεις ενός επιτυχημένου κανονιού. Ίσως τα ατελείωτα closeups στη γάμπα του Εύζωνα να ήταν τόσο εικαστικά απαραίτητα που δεν πρόλαβαν να χωρέσουν τέτοιες ανθυπολεπτομέρειες. Ίσως μόλις ο κυρίαρχος λαός απαιτήσει ΕΛΕ και κανόνι τα υπόλοιπα να τα αναλάβουν οι ειδικοί και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και ‘του λαϊκού στοιχείου’ οπότε οι υπόλοιποι δεν χρειάζεται να ξέρουμε και πολλά. Στο μεταξύ μπορούμε να κάνουμε μερικές διαπιστώσεις από τα λίγα ψίχουλα budgeting που μας σκόρπισαν.

Πρώτον: Ώστε θέλετε κι εσείς να μικρύνετε το κράτος;

Για μένα πολλά άλλαξαν όταν βγήκε το FAQ γιατί όπως διαπίστωσα οι συντελεστές του #debtocracy μας είχαν ετοιμάσει ένα πινακάκι με τις ‘κοινωνικά αναγκαίες’ δαπάνες στις οποίες θα μπορούσαμε να περιορίσουμε τα δημόσια έξοδα βάσει του Προϋπολογισμού του 2011. Αυτό δείχνει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, υπό την (απίθανη) προϋπόθεση ότι ο Προϋπολογισμός του 2011 δεν θα πέσει έξω στα έσοδα όπως όλοι οι άλλοι, και βέβαια ότι το πακέτο περικοπών που οι ίδιοι έχουν επιλέξει δεν θα επιτείνει την κρίση.

Σε αυτό το σημείο από τη συγκίνησή μου χρειάστηκε να κάνω ένα διάλειμμα για να να αλλάξω εσώρουχα και να προσκυνήσω με κατάνυξη το τεράστιο χρυσό άγαλμα του Μαμμωνά που έχουμε στο σαλόνι μας όλοι εμείς οι νεοφιλελεύθεροι. Βάζοντας στο στόμα μου αφηρημένος ένα κομμάτι από τις σάρκες του βρέφους το οποίο είχα θυσιάσει εκείνο το πρωί, αναρωτήθηκα: μήπως τελικά οι debtocratistas που τους κατεβάζω τα μύρια όσα, βρήκαν τη συνταγή του μικρού κράτους που μας διαφεύγει εμάς των νεοφιλελεύθερων τόσα χρόνια; Είπα λοιπόν να ξανακοιτάξω αυτό το πινακάκι.

Ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα που οι στρατιωτικές δαπάνες ήταν ακόμη μέσα σε επίπεδο 5δις. Δεν ξέρω γιατί. Εξάλλου, φρέσκοι φρέσκοι όπως θα είμαστε από το κανόνι, θα μας μαράνει να αθετήσουμε τις συμβατικές μας υποχρεώσεις απέναντι στο ΝΑΤΟ; Εκτός αν ο στρατός θα είναι πλέον για άλλη δουλειά: για «απαλλωτριώσεις» και «εθνικοποιήσεις», ή ίσως για να αποτρέψουν τυχόν πραξικοπήματα. Σημειώστε ότι επί Κορέα στον Ισημερινό οι μισθοί της αστυνομίας υπερδιπλασιάστηκαν.

Ουσιαστικά ο προϋπολογισμός που βγάζει το FAQ παίρνει τις πρωτογενείς δαπάνες του δημοσίου, κόβει από αυτές άλλα 1.3δις τα οποία δεν εξηγείται από πού θα βρεθούν, και κόβει επιπλέον εξ ολοκλήρου το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων της χώρας, αξίας 8.5δις, το οποίο είχε ήδη φάει περικοπές 1.2δις το 2010. Αν αναρωτιέστε τι ρημάδες επενδύσεις είχαμε στα σκαριά που τελικά δεν είναι κοινωνικά αναγκαίες, ρίξτε μια ματιά εδώ. Για ευκολία πάντως ας υποθέσουμε ότι το έκτακτο λαϊκό δικαστήριο του #debtocracy πέτυχε διάνα και ότι τα πρωτογενή έξοδα που κόπηκαν πέρα από αυτά των επενδύσεων είναι τελικά πεταμένα λεφτά.

Για να δούμε λοιπόν αν θα θεριέψει η ανάπτυξη την επομένη του κανονιού και χωρίς δημόσιες δαπάνες, δεδομένου μάλιστα ότι τα 8.5δις των δημοσίων επενδύσεων αντιστοιχούν στο 3.7% του ΑΕΠ. Το ΔΝΤ έχει συγκεντρώσει στοιχεία εδώ για την πορεία προγραμμάτων λιτότητας ανά τον κόσμο, και τα στοιχεία δείχνουν ότι κάθε μείωση των δημοσίων δαπανών για μισθοδοσία κατά 1% του ΑΕΠ οδηγεί σε ορίζοντα 2 ετών σε μείωση του ΑΕΠ κατά 0.4%, ενώ κάθε μείωση των δαπανών σε επενδύσεις οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά 0.6%. Για να το πούμε αλλιώς, το σχέδιο των οικονομολόγων του #debtocracy θα μας στοιχίσει κατά μέσο όρο 2.2 μονάδες μείωση στο ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ. Η αντίστοιχη απώλεια με περικοπές δαπανών θα ήταν 1.5%, ενώ αν γινόταν με περικοπές παροχών τα στοιχεία του ΔΝΤ προβλέπουν ότι το ΑΕΠ θα αυξανόταν κατά 0.9%

Θα μου πείτε, αυτά τα λέει το ΔΝΤ. Προφανώς μαγειρέψανε τα νούμερά τους. Και αφού τα δημόσια έργα πάνε όλα σε ξένους εργολάβους, σιγά μην μας μένει κανένα κέρδος. ΟΚ. Ας πάρουμε αντ’ αυτών τα στοιχεία που συνέλεξαν Έλληνες ακαδημαϊκοί ειδικά για την Ελλάδα από το 1960 ως το 2000 και από το 1970 ως το 2004. Λένε το ίδιο πράγμα, ότι δηλαδή οι δημόσιες επενδύσεις παράγουν περισσότερη ανάπτυξη (ή τουλάχιστον δυσκολεύουν λιγότερο την ανάπτυξη) απ’ ό,τι οι δημόσιες δαπάνες σε μισθοδοσία και μεταβιβαστικές πληρωμές. Γιατί; Γιατί σε αντίθεση με τις υπόλοιπες δαπάνες δημιουργούν κεφάλαιο και αυξάνουν την παραγωγικότητα της υπόλοιπης οικονομίας.

Άλλοι πάλι δεν θα το πιστέψουν αν δεν τους το πει κάποιος στα Κευνσιανά. Ορίστε λοιπόν και η λίγο πιο Κεϋνσιανή έρευνα που βρίσκει ότι ο πολλαπλασιαστής των κατασκευαστικών έργων είναι μεγαλύτερος από αυτόν της δημόσιας κατανάλωσης και των διαβιβαστικών πληρωμών.

Συμπέρασμα: οι συντελεστές του debtocracy προκειμένου να διασώσουν τα εισοδήματα μέρους του πελατολογίου τους θα προτιμούσαν να κοπεί ΟΛΟΚΛΗΡΟ το πιο παραγωγικό κομμάτι των δημοσίων δαπανών, καταδικάζοντας τη χώρα σε ακόμη πιο βαθια ύφεση απ’ ό,τι θα ζούσαμε ούτως ή άλλως μετά το κανόνι. Εννοείται ότι βασικό αποτέλεσμα αυτής της κίνησης θα είναι να πέσει έξω ο προϋπολογισμός ως προς τα έσοδα. Σημειώστε δε ότι αυτή την κουβέντα ακριβώς είχαμε ανοίξει και με τον @Alberich στα σχόλια της αρχικής μου κριτικής. Ότι δηλαδή υπάρχουν ενδείξεις ότι όταν τα πράγματα σκούραιναν λίγο, οι Έλληνες προτιμούσαμε να διοχετεύουμε πόρους σε μισθούς και παροχές.

Μοιραία, το #debtocracy δεν μπόρεσε παρά να αναπαράγει σε μακροοικονομικό επίπεδο τη φιλοσοφία που το γέννησε: ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας… κι άμα κάνουμε παιδιά, ας τα πλερώσουν αυτά!

Δεύτερον: κουβέντα για τα ταμεία δεν βλέπω. Γιατί;

Το πρώτο πράγμα που θα συμβεί μόλις βαρέσουμε το μονομερές κανόνι των debtocratistas είναι ότι όλα τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους οι τράπεζές μας και τα ταμεία μας θα γίνουν κωλόχαρτο. Αυτοί είναι οι τίτλοι του χρέους μας και σε αυτούς ουσιαστικά βαράμε κανόνι. Τα ασφαλιστικά μας ταμεία χρηματοδοτούν τις παροχές τους (όποιες είναι αυτές τέλος πάντων) και τις συντάξεις μας πουλώντας και αξιοποιώντας τα στοιχεία του ενεργητικού τους. Μέχρι και το 2007 δεν τους επιτρεπόταν να επενδύουν έξω από τη χώρα και δεν μπορούν να έχουν παραπάνω από το 23% του ενεργητικού τους σε ‘επικίνδυνες’ επενδύσεις. Κατά συνέπεια σχεδόν όλα τους τα χρήματα τα βάζουν σε ομόλογα του δημοσίου. Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζω πόσα έχουν στην κατοχή τους, αλλά προτού ξεσπάσει η κρίση του χρέους μας είχαν 29δις. Έστω λοιπόν ότι τόσα, ίσως και παραπάνω έχουν και τώρα. Όλα αυτά θα πρέπει να τα διαγράψουν ως ζημιές και το κράτος θα κληθεί είτε να κόψει τις συντάξεις σε ασύλλυπτο βαθμό (ίσο με το ποσοστό του ενεργητικού των ταμείων που ήταν σε ομόλογα), είτε να δώσει στα ταμεία επιτόπου ένα παρόμοιο ποσό.

Το οποίο εννοείται ότι θα πρέπει να το δανειστούμε.

Τρίτο: η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κοστίζει, ακόμη και αν εθνικοποιηθούν.

Όπως εξηγώ εδώ, οι ελληνικές τράπεζες, που σημειωτέον ήδη στα μάτια του κόσμου δεν είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες και εξαρτώνται πλήρως από την ΕΚΤ, θα φάνε ένα πελώριο φέσι και άρα καμμία τους δεν θα μπορεί πια να λειτουργήσει. Πέρισυ το φέσι θα ήταν περίπου 60δις, αλλά τώρα είναι λιγότερο – περί τα 40δις. Τη διαφορά μάλλον την έχει πάρει κατά καιρούς η ΕΚΤ ως εγγυήσεις για τα λεφτά που τους δίνει.

Όπως όλοι φαντάζονται, με το που αρχίσει να συνεδριάζει η ΕΛΕ υπό το debtocraτικό πρόσταγμα ‘ή κουμπούρι ή τσεκούρι’ όλος ο κόσμος θα αρχίσει να βγάζει σαν παλαβός τα λεφτά του από το σύστημα όπως κάνει ο λαός κάθε χώρας όταν ακούει για κανόνι. Είναι ζήτημα αν θα προλάβουν να ολοκληρώσουν οι debtocratistas τις συνοπτικές τους διαδικασίες προτού καταρρεύσουν οι τράπεζες. Δεν προσμετρώ σε αυτά τις απωλεσθείσες καταθέσεις που θα πρέπει και αυτές να επανακτηθούν – δεν μπορώ να ξέρω πόσες είναι αλλά δεδομένου ότι η μέση κουμπουροχώρα χάνει μόνιμα το 3.5% των καταθέσεων του τραπεζικού της κλάδου, θα πρέπει να αναπληρώσουμε περί τα 7.1δις.

Η απάντηση του #debtocracy; Έλα μωρέ, αφού οι τράπεζες είναι ήδη ζωντανοί-νεκροί. Εξάλλου θα τις κοινωνικοποιήσουμε και θα σταματήσουν να ισχύουν οι κανόνες όπως τους ήξερες. Φτου ξελευθερία.

Λοιπόν γατόνια για να συνεννοούμαστε: ο μόνος κανόνας που θα αλλάξει όταν κοινωνικοποιήσουμε τις τράπεζες είναι ότι αντί να τους δίνουμε δυσανασχετώντας τα λεφτά δανεικά ή έναντι μετοχών για να ανακεφαλαιοποιηθούν, θα τους τα δίνουμε πλέον χάρισμα με εγγύηση ότι θα τους δώσουμε και όσα άλλα χρειαστούν εσαεί. Δεν θα χρειάζεται καν να το ζητήσουν επειδή θα είναι δημόσιες επιχειρήσεις, κάτι σαν τρομακτικά προβληματικές πλην πανίσχυρες ΔΕΚΟ.

Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε τις τράπεζες για να δανείζουν, και όχι για να τις χαζεύουμε, ή για να ξαμολάμε πού και πού μπάχαλους μέσα για να τα σπάνε, να εκτονώνονται και να μας αφήνουν ησύχους. Αν ναι τότε τα 40δις θα τα πάρουν, γιατί τους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας τους σέβονται όλες οι τράπεζες που δεν θέλουν να ξεμείνουν ξαφνικά από ρευστό, ακόμη και οι κρατικές. Ακόμη και οι κρατικές σε alternative χώρες που τη λένε στους φραγκολεβαντίνους και στα Αμερικανάκια. Δείτε π.χ. αν ετοιμάζονται να συμμορφωθούν με τις οδηγίες της Basel III (ή δικές τους πιο αυστηρές) στην Κίνα, στη Ρωσία, αλλά και στη Βενεζουέλα άμα λάχει να ‘ούμε.

Επίσης θα πρέπει να υποκαταστήσουμε και τη βραχυχρόνια χρηματοδότηση της ΕΚΤ η οποία προφανώς μετά το μονομερές κανόνι θα στερέψει. Τι; Δεν παίζει αυτό; ΟΚ. Ό,τι πείτε. Μόνο που η ΕΚΤ έχει στην κατοχή της ένα μεγάλο μέρος ομολόγων και θα το φυσάει και δεν θα κρυώνει. Το ποσόν που θα πρέπει να έχουμε standby για όποια τράπεζα το χρειαστεί λογικά είναι όσα παίρνουν τώρα από την ΕΚΤ, δηλαδή 90δις.

Βέβαια το παραμύθι δεν τελειώνει εδώ. Προφανώς υπό το νέο καθεστώς τα φέσια που τρώνε από τους πελάτες τους οι τράπεζες, θα είναι τώρα τα φέσια του λαού. Πόσα να είναι άραγες τα φέσια; Μόλις 4δις το χρόνο που θα πρέπει να τα βρίσκουμε κάθε χρόνο για να τα ξαναρίχνουμε στις κρατικές χαβουζο-τράπεζες που θα καμαρώνουμε ότι μας ανήκουν, ενώ ταυτόχρονα θα τις εμποδίζουμε να ασκούν πίεση στους οφειλέτες τους γιατί ως κρατικές θα πρέπει να δείξουν μια κάποια επιείκια. Και αυτά, υπόψιν, προτού συνυπολογίσουμε το καλό παράδειγμα που θα δώσει το Ελληνικό κράτος με το να αρνείται να αποπληρώσει. Γιατί μετά να μην το μιμηθεί κανένας ιδιώτης;

Με το καλημέρα, λοιπόν, της δήθεν εθνικής μας οικονομικής παλιγγενεσίας, η κυβέρνηση θα πρέπει να δανειστεί πάνω από 160δις από κάπου (αυτά ενώ είμαστε ακόμη αποκομμένοι από τις διεθνείς αγορές μην ξεχνιόμαστε) για να μαζέψει τις τράπεζες και τα ταμεία. Και δεν μιλάω ως επί το πλείστον για εγγυήσεις, που ίσως τελικά να τα δώσουμε τα λεφτά και ίσως όχι… αλλά για ακατέβατα κολλαριστά λεφτά. Και αυτά απλά για να επιστρέψουμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, όχι σε κανένα πάρτυ επενδύσεων και παροχών. Εννοείται ότι πλεόν μιλάμε για ποσά υπερπολλαπλάσια ακόμη και των πιο αισιόδοξων προβλέψεων για τα έσοδα του κράτους οπότε, ακόμη και να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή εν μια νυκτί, και να πουλήσουμε τα 50δις ακίνητα για οποία γίνεται χαμός, πάλι θα μας διαλύσουν. Και όλα αυτά χωρίς να συνυπολογίζω τη διεθνή ύφεση που θα επέλθει από το κανόνι, όταν πια φέρουμε σε δύσκολη θέση τους πιστωτές μας ανά την Ευρώπη. Γιατί κι αυτή θα μας πλακώσει όπως μας πλάκωσε η προηγούμενη.

Σας φαίνεται περίεργο; Κι όμως δεν είναι. Η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών παραδοσιακά είναι για το λαό το μεγαλύτερο κόστος ενός κουμπουριού. Το καλύτερο είναι ότι οι πατερούληδες με το που κοινωνικοποιήσουν τις τράπεζες θα φροντίσουν να βαρέσουν πλαφόν στις συναλλαγές μας ώστε να μην μπορεί κανείς να βγάλει τα λεφτά του γρήγορα από τη χώρα. Μας το εξαγγέλλουν εξάλλου:

Το αίτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών δεν είναι μόνο νόμιμο, δηλαδή κοινωνικά δίκαιο, είναι και αναγκαίο, έτσι ώστε να πάψει η φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό που αποσταθεροποιεί την οικονομία.

Έναντι επιλόγου

Οι γατοεκτροφείς του #debtocracy γνωρίζουν ότι όσο μιλάμε όλοι μαζί με στοιχεία διαθέσιμα προς διασταύρωση, όσο αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν και κάποιες οικονομικές πραγματικότητες ανεξάρτητες από τις πολιτικές μας προτιμήσεις, αυτοί που ξενερώνουν με τη ζωή τους δεν είμαστε εμείς οι επικριτές του #debtocracy. Είναι οι θιασώτες του #debtocracy, από τους ημιμαθείς trolls ως τους ετερόφωτους PR αστέρες με τα iPhone. Όλους αυτούς το FAQ τους κόβει πάνω στο καλό, εκεί που φαντασιώνονται ότι είναι άλογα και τους καβαλάει ο Μπολιβάρ. Γι’ αυτό και έχει δεχτεί πολύ λιγότερη προβολή σε σχέση με τις εκάστοτε συνεντεύξεις, παρουσιάσεις σε πανεπιστήμια και ομηγήρεις…

Αντιθέτως οι επικριτές τους γουστάρουμε όλο και περισσότερο. Αναμένουμε το FAQ2 ή ίσως και ένα νέο ντοκυμανταίρ, εν καιρώ…

VERECEMOS!

Πατήστε εδώ για να επιστρέψετε στη σελίδα περιήγησης.

VERECEMOS! Μέρος 1ο: Μια ανασκόπηση της εβδομάδας που πέρασε.

Αντί περίληψης

Η ιδανική περίληψη του #debtocracy δόθηκε ακουσίως από τον άγνωστό μου @nipoul, ο οποίος πήγε ο άνθρωπος να το προωθήσει από πεποίθηση, seedαροντας το επίσημο torrent του. Η αγανάκτησή του με το γεγονός ότι ο ‘λαός’ του #debtocracy δεν έχει αρκετούς seeders αποτελεί τον τέλειο συμβολισμό…

Αναλυτικότερα τώρα:

Την πρώτη μου κριτική στο Debtocracy την έκανα εδώ και αρκετές ημέρες και δεν χρειάζεται να την επαναλάβω. Στο μεταξύ όμως έγιναν πολλά αξιόλογα σχόλια, κάποια πιο αξιόλογα, ψύχραιμα και αμερόληπτα από τα δικά μου. Δείτε π.χ. δυο πολύ αξιόλογες κριτικές από άτομα με τα οποία δεν σχετίζομαι ούτε προσωπικά ούτε μέσω internet, από Techie Chan και από τον καθ. Γ. Βαρουφάκη (μέσω protagon.gr)

Προειδοποιώ για να μη δοθούν λάθος εντυπώσεις ότι οι παραπάνω όχι μόνο δεν είναι ομοϊδεάτες μου, και δεν έχουν τις ίδιες απόψεις με εμένα για το #debtocracy, αλλά κυρίως δεν έχουν καμμία προσωπική επικοινωνία μαζί μου και μπορεί κάλιστα να βρήκαν την ως τώρα κριτική μου άθλια. Αυτά για να μην κάνουμε namedropping χωρίς αντίκρυσμα.

Και για να περάσουμε και στα δικά μας:

Με διασκεδάζει το ότι οι χορηγοί επικοινωνίας του #debtocracy μετακινούν εδώ και μέρες τα γκολπόστ αφού είδαν ότι τελικά δεν λέει να εξελιχθεί στο ακτιβιστικό κίνημα που περίμεναν. Η τελευταία γραμμή υπαναχώρησης αυτές τις μέρες είναι ότι σκοπός του ήταν «να ανοίξει απλά τη συζήτηση» και ότι αυτό το κατάφερε. Σε καμμιά βδομάδα η γραμμή μπορεί να είναι ότι σκοπός του ήταν να κάνει trend στο Twitter και το κατάφερε, ή ότι σκοπός του ήταν να το γράψουν στο Βήμα, και πάει λέγοντας.

Μεταφράζω, γιατί προφανώς υπάρχει κάποιο σημειολογικό πρόβλημα:

Το debtocracy γράφτηκε και γυρίστηκε ως πολεμικός και ο σκοπός του, είτε τον συνειδητοποιούν οι συντελεστές του είτε όχι, ήταν να οργανώσει πηγαδάκια από ομοϊδεάτες (η περιβόητη «συζήτηση»). Αυτό λοιπόν όντως το κατάφερε. Αυτό το μοντέλο αναπαράγουν οι συντελεστές του από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο τις τελευταίες μέρες (ένα καλό δείγμα κάλυψης εδώ, αν και προτιμώ χιλιάδες φορές την ανεπίσημη real-time κάλυψη του @argos_t).

Τώρα οι απανταχού Έλληνες κουμπουρολάγνοι σιγά σιγά αποκτούν κοινό λεξιλόγιο, κοινή αγιογραφία, κοινές παραστάσεις και κοινά συνθήματα. Αυτός εννοείται ότι είναι ένας 100% θεμιτός σκοπός (ας κάνουν και κόμμα, ακόμη καλύτερο, μεταξύ μας) αλλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι:

α) κάνουν τραγικά λάθος, άλλοι μέσα στη μέθη της δήθεν εξέγερσής τους και άλλοι όντας πιο νηφάλιοι

β) οι περισσότεροι εξακολουθούν να μη θέλουν να καταλάβουν και να παραδεχθούν σε τρίτους τους κινδύνους ενός κανονιού, και το πόσο σοβαρή απόφαση είναι, και

γ) αν δεν τα καταλάβουμε αυτά σωστά θα βαρέσουμε λάθος κανόνι, με λάθος τρόπο, τη λάθος στιγμή, και να γίνουμε αυθημερόν Ζιμπάμπουε, ενώ το σωστό κούρεμα, με το σωστό τρόπο, τη σωστή στιγμή και σε συνεννόηση με τους πιστωτές μας και τους εταίρους μας ανά την Ευρώπη μάλλον θα αποβεί σωτήριο.

Δεν κουράζομαι να τα λέω και να τα γράφω αυτά γιατί ενώ η ιντερνετική αυθεντία όλων μας έχει ημιζωή ημερών, όπως μου επεσημάνθη (ευλόγησον), η ιντερνετική βλακεία αν την αφήσεις στην ησυχία της ζει αιώνια.

Εώς τώρα, οι απαντήσεις που έχω λάβει στην κριτική μου είναι πάνω κάτω έξι ειδών (παραφράζω ελεύθερα και αυθαίρετα, συγκεράζοντας και αδικώντας σε κάθε περίπτωση τους σχολιαστές):

1. Τι Γιουροστάτ και κλάιν μάιν, η αλήθεια για το χρέος υπάρχει μες στην ψυχή μου ρε, και οι ψυχροί σου αριθμοί δεν την αγγίζουν! [σ.σ. η αλήθεια για το χρέος βρίσκεται και στους Sex Pistols, για να μην ξεχνιόμαστε.]

2. Λοιπόν τα είδα τα γραφηματάκια σου και είναι Γ.Τ.Π. γιατί διάβασα ένα άρθρο στο www.giatidenxrostametipotesekanenanRE.gr που λέει ότι ήμασταν πρωτογενώς καραπλεονασματικοί τις χρονιές που, εμ, ήμασταν 1ογενώς πλεονασματικοί [σ.σ: καμμία χρονιά από το 2002 και εξής], και ότι το 99.99% των εσόδων μας πάει στην εξυπηρέτηση χρέους… όχι δεν την ξέρω τη διαφορά μεταξύ εξυπηρέτησης και αναχρηματοδότησης κύριε μπινέ του von Mises και δεν με ενδιαφέρει να τη μάθω γιατί σου την είπα. Τράβα κλάψε τώρα.

3. Άμα είχαμε καρπωθεί έστω κι ένα μέρος από το δημόσιο χρέος όπως λες εμείς ο κυρίαρχος λαός (10 εκατομμύρια άνθρωποι επί 30 χρόνια), δεν θα ζοριζόταν κανείς μας να τα φέρει βόλτα. Κι όμως εγώ ζορίζομαι, και η μάνα μου ζοριζόταν, και όλο μου το σόι ζορίζεται. Άρα εμείς μια φορά δεν μπορεί να έχουμε επιδοτηθεί ποτέ μέσω ελλειμμάτων. Ίσως όλοι οι άλλοι. QED.

4. Είσαι εμπαθής, εγωπαθής και μου ανεβάζεις την πίεση. Άλλη φορά πριν πιάσεις στο στόμα σου τον περήφανο και κυρίαρχο ελληνικό λαό να το πλύνεις με σαπούνι, τ’ ακούς; Άντε γιατί αυτά εγώ και οι υπόλοιποι Οράτιοι έχουμε ορκιστεί να μην τα ανεχόμαστε και μολονότι μειλίχειοι άνθρωποι κάποια στιγμή θα τα πάρουμε, όπως ο Καμπαμαρού όταν του ρίξανε κάτω τις τηγανιτές του καραβίδες (Ω ναι φίλοι! Δείτε εδώ από 14:00 και εξής, αλλά τελειώστε pls το κείμενο πρώτα!)

5. Δεν είπε κανείς ότι το #debtocracy είναι Η ΛΥΣΗ. Απλά βγάλαμε προς τα έξω μία μόνο λύση που ενέχει τεράστιους κινδύνους χωρίς να εξηγήσουμε τυχόν παρενέργειες, και της κοτσάραμε μια τεράστια επιγραφή ‘ΟΡΙΣΤΕ Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ’. Το τι θα συμπεράνει το κοινό μας είναι δικό τους θέμα, εμείς δεν έχουμε ευθύνη. Αρκεί να τα ΠΑΡΟΥΝ. Γιατί μας ζητάτε να βγάλουμε κάποιον να μιλήσει για τις παρενέργειες; Μήπως πήραμε τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν το καταλάβαμε; Αφού τώρα είναι η σειρά μας! 30 χρόνια τώρα μιλούσες μόνο εσύ και τα αφεντικά σου! Ξέρουμε ότι στο internet και στον ξένο τύπο βουίζει το σύμπαν περί κανονιού εδώ και ενάμιση χρόνο, αλλά για εμάς το μόνο μέσον που μετράει σε αυτόν τον τόπο είναι οι πουλημένοι κερατάδες στην TV. Γι αυτό βγήκε το #debtocracy στο internet και τους την είπαμε! [σ.σ. Βλέπετε την αντίφαση ή πρέπει να σας παίξω βιολιά;] Υ.Γ. Το ότι έχουμε βάλει το Twitter for iPhone μας να εκπέμπει tweets δήθεν σε ώρα Quito είναι ένα απλό inside joke, και δεν σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι έχει ψηθεί το κεφάλι μας από το ψώνιο της επανάστασης.

6. Είσαι ΠαΣοΚος / Ακόλουθος της σχολής του Σικάγο / Νεοταξίτης, ξέραμε τι θα πεις ούτως η άλλως. [σ.σ. δεν είμαι τα δύο πρώτα. Το τρίτο πρέπει να το παραδεχθώ. Την αγάπη μου για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων ξεπερνά μόνο η λατρεία που τρέφω για τον Εωσφόρο και την καντίνα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ].

Αυτή εν γένει ήταν η εμπεριστατωμένη και όλο ζουμί επιχειρηματολογία των υποστηρικτών του #debtocracy. Με μία εξαίρεση: το FAQ του, για το οποίο έχω πολύ περισσότερο σεβασμό και θα μιλήσω περαιτέρω στη συνέχεια. Για την ώρα αρκεί να σας πω ότι έχουν απόλυτο δίκιο οι συντελεστές: πρόκειται για ερωτήσεις που σπάνια παίρνουν οποιαδήποτε απάντηση.

Πατήστε εδώ για να επιστρέψετε στην αρχική σελίδα ή εδώ για να περάσετε στο 2ο μέρος της κριτικής.

άλλο 66% κι άλλο 20%

στο debtocracy αναφέρεται -από τον Ούγκο Αρίας (Πρόεδρο ΕΛΕ Ισημερινού)- ότι το ποσοστό του προϋπολογισμού που πήγαινε στην αποπληρωμή του χρέους …

«από το ‘80 και το ‘90 ως το 2005, στην αποπληρωμή χρέους [ήταν] περίπου 50% του προυπολογισμού»

το να δίνονται οι μισοί φόροι (ή τα 2/3, σύμφωνα με άλλες πηγές*) για αποπληρωμή δανείων είναι ασφαλώς τεράστιο βάρος

στην Ελλάδα ομως το ποσοστό που δίνουμε για αποπληρωμή δανειων είναι περίπου 20%, ένα ποσοστό που είναι ασφαλώς υψηλό, αλλά που δεν έχει καμία σχέση με το 50% εώς 66% του Ισημερινού

στο βαθμό που οι παραγωγοί του «debtocracy» μπήκαν στον κόπο να εξηγήσουν «τι κοινό έχει ο Ισημερινός με την Ελλάδα αφού είχε μικρότερο δημόσιο χρέος;», θα ήταν σωστό, από δημοσιογραφικής άποψης, να αναφέρουν αυτήν την κρίσιμη διαφορά

η επιστημονική επιμέλεια, όπως φαίνεται και από το πρόχειρο FAQ, είναι -δυστυχώς- δευτερεύουσας σημασίας

---

* σύμφωνα με την AFRODAD το ποσοστό ήταν ακόμα μεγαλύτερο, ήτοι το 66% του προυπολογισμού πήγαινε (από το 1980 εώς 2005) σε τόκους για δάνεια

αποδοχή υποκειμενικότητας δε σημαινει άρνηση δημοσιογραφίας

(ξανά)διαβάζοντας το Elements of Journalism έπεσε το μάτι μου στο εξής απόσπασμα …

journalism has been reduced to a simple tautology: It was whatever journalists said it was. As Maxwell King, the former editor of the Philadelphia Inquirer, has said, “We let our work speak for itself.” Or, when pressed, journalists take it as a given that they work in the public interest

… και πήγε το μυαλό μου στη φράση -του Άρη Χατζηστεφάνου- περί μύθου αντικειμενικής δημοσιογραφίας

τις ίδιες μέρες όμως είδα, «Το πείραμα της Αργεντινής», και δε μπόρεσα να μην το συγκρίνω με το debtocracy

το «πείραμα» δεν ξεφεύγει από την αμφισβητούμενη πρακτική του human interest story, και αφήνει σημαντικά κενά στην εξήγηση, αλλά δίνει αφορμές στον θεατή να ψάξει το θέμα περισσότερο, από πολλές πλευρές

αντίθετα από το debtocracy, δεν προτείνει μία αφήγηση, και ένα συγκεκριμένο αποκορύφωμα, αλλά -σχεδόν- σε σπρώχνει να ψάξεις τι ειναι -για παράδειγμα- το τρούεκε, τι σημαίνει σύνδεση νομίσματος με ένα άλλο, και λοιπά

το πείραμα της Αργεντινής δεν είναι αντικειμενική δημοσιογραφία, αλλά λειτουργεί φυγόκεντρα, και χωρίς να απορρίπτει τις συμπάθειες του, παραμένει ειλικρινές στην ερευνητική του πρόθεση

και παρότι συμφωνώ με το μύθο περί αντικειμενικής δημοσιογραφίας, δεν το αντιλαμβάνομαι αυτό ως δικαιολογία μεγαλύτερης αυθαιρεσίας, αλλά ως πρόκληση ορισμού της δημοσιογραφίας, μέσα από μια δεοντολογία και μέσα από σχετικό έργο

Πολιτικό, όχι οικονομίστικο

κάθε συζήτηση για την οικονομία είναι πολιτική, αλλά όχι το ανάποδο, και συμφωνώ με την άποψη που λέει ότι το debtocracy είναι -κατ’αρχάς- πολιτικό*

προσπαθώ λοιπόν να κρίνω το debtocracy με βάση ένα βασικό πολιτικό ερώτημα:

ποιό είναι το διακύβευμα, τι ζητάει δηλαδή να γίνει ή να κάνουμε και να καταφέρουμε;

στη διάρκεια του βίντεο προβάλλονται, ρητά και έμμεσα, τουλάχιστον τα εξής ζητούμενα:

• να γίνει έλεγχος του χρέους
• να γίνει έλεγχος με καθοδήγηση της πρωτοβουλίας για ΕΛΕ
• να αρνηθούμε να πληρώσουμε το χρέος
• να αρνηθούμε, ως μπλόφα, για να μας κανουν σκόντο
• να φύγει η Κυβέρνηση
• να μην κυβερνήσουν άλλο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ
• να αλλάξουμε οικονομικό σύστημα

αυτά σε συνδυασμό με τις εκφρασμένες απόψεις του κ.Λαπαβίτσα, και άλλων μελών του elegr, περί αποχώρησης από το Ευρώ, και την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιουργούν μία -να το πω κομψά- θολούρα

examples?

σταχυολογώ μερικές χαρακτηριστικές** εκφράσεις από το βίντεο και το FAQ, που ακυρώνουν -μέσα στο ίδιο αφήγημα- η μία την άλλη:

από το FAQ: Το ζητούμενο είναι να πάψει το δημόσιο χρέος να αντιμετωπίζεται ως θέσφατο και να τεθεί στη δημοκρατική συζήτηση

Αφήγηση (01:06”): «Η ΕΛΕ θα διερευνήσει ποιά τμήματα του χρέους είναι απεχθή και […] παράνομα και θα αποδείξει ότι [η Ελλάδα] δεν οφείλει να τα πληρώσει»

κ.Λαπαβίτσας: «Και όλο το ελληνικό χρέος των 350 δις ευρώ να αποδειχτεί νόμιμο […] πάλι η Ελλάδα δε μπορεί να το σηκώσει. Πάλι δηλαδή θα πρέπει να διαγραφεί»

από το FAQ: «στη δημιουργία της ΕΛΕ θα συμπυκνωθεί ένας αγώνας μακράς διάρκειας για να μην πληρωθεί το δημόσιο χρέος.»

δηλαδή, (α) να διερευνηθεί το χρέος, (β) να αποδειχτεί ποιό τμήμα του είναι παράνομο, (γ) πρέπει να διαγραφεί έτσι κι αλλιώς, και (δ) πρέπει -με άξονα την ΕΛΕ- να δημιουργηθεί κίνημα διαγραφής

debtocracy ή λαπαβιτσόcracy;

οι μόνες σαφείς επιδιώξεις είναι αυτές που εκφράζει ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, για τη σύσταση, τη λειτουργία και το αποτέλεσμα στο οποίο πρέπει να φτάσει η ΕΛΕ, όσο και για τα επόμενα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθουν

προσωπικά θεωρώ άκομψη την προσπάθεια καπελώματος της πρωτοβουλίας από τον κ.Λαπαβίτσα, αλλά δεν έχει κρύψει ποτέ αυτά που λέει και στο debtocracy. Και δεν έχει την ευθύνη του τελικού βίντεο

η ευθύνη είναι της δημοσιογραφικής ομάδας του debtocracy που δε φρόντισε να ακουστούν και άλλα μέλη*** της πρωτοβουλίας για την ΕΛΕ

συμφωνώ με αυτό που λέει ο Άρης Χατζηστεφάνου για το μύθο της «αντικειμενικής δημοσιογραφίας», αλλά δε μπορώ να μη θίξω τις στοιχειώδεις δημοσιογραφικές παραλείψεις

και δε μπορώ να μη θίξω το ότι μέσα σε ένα δάσος διακυβευμάτων, αναδεικνύεται η προσωπική αφήγηση ενός, μόνο, μέλους μίας συλλογικής προσπάθειας

και χωρίς να καταλογίζω την παραμικρή πρόθεση, δε μπορώ να μη σχολιάσω ότι το αποτέλεσμα είναι μικροπολιτικό

---

* έχω ενστάσεις για την ορθότητα και την ακρίβεια των δεδομένων, καθώς και για τους οικονομικούς συλλογισμούς που προβάλλονται στο βίντεο (και στο FAQ), αλλά τις αφήνω για άλλο ποστ

** σημειώνω ότι δεν αναφέρω καθόλου άλλους ευσεβείς πόθους που προβάλλονται (από το να φύγει με ελικόπτερο ο Παπανδρέου, μέχρι να φύγουμε από την ΕΕ)

*** παρακαλώ να μην αρκεστούμε στο να πούμε ότι ο αγαπημένος Μανώλης Γλέζος είναι η «άλλη άποψη» απέναντι στον κ.Λαπαβιτσα

αν θέλετε να σχολιάσετε κάτι ή να επικοινωνήσετε μαζί μου, είμαι στο twitter ως @trianta

Harvey . . Davidson

Ο David Harvey* που εμφανίζεται στο debtocracy είναι ένας τεκμηριωμένος και εργατικός Μαρξιστής που έχει συμβάλλει πολύ στην κατανόηση, αν όχι στην εξέλιξη, του μαρξισμού.

Δυστυχώς, λόγω του υπερβολικού scope του βίντεο, οι παραγωγοί αρκούνται στο να αποτυπώσουν λίγες, ασύνδετες, και τετριμμένες φράσεις του, δίνοντας την εντύπωση -όπως και σε άλλα σημεία- ότι τους ενδιαφέρει η επικοινωνιακή αξία του ομιλητή περισσότερο από την αξία της εξήγησης ή της τεκμηρίωσης.

Όπως μπορούμε να δούμε στην παρουσίαση του με τίτλο Crises of Capitalism, δεν τίθεται καν θέμα χρόνου, αφού μέσα σε ~11’ κάνει μία εξαιρετική σχετική σύνοψη (υποβοηθούμενος από σκιτσογράφο του RSA)

Παρόμοια αίσθηση έχω και για την παρουσία άλλων διανοούμενων που φαίνεται να υπάρχουν στο βίντεο για να διανθίζουν, συχνά με κοινοτοπίες, μία faux-δημοσιογραφική αισθητική.

---

* Αξίζει τον κόπο για όποιον θέλει μία καλή εισαγωγή στον Μαρξ να δει τη σχετική σειρά διαλέξεων που έχει ο David Harvey στο site του

αν θέλετε να σχολιάσετε κάτι ή να επικοινωνήσετε μαζί μου, είμαι στο twitter ως @trianta

12 μπρος, 25 πίσω

Στο debtocracy ακούγεται η παρακάτω φράση μία φορά verbatim, και αλλού σε παραλλαγές:

«Κήρυξαν στάση πληρωμών στους πολίτες επιχειρώντας να σώσουν τους δανειστές τους»

Η άποψη είναι ανέντιμη, υπερβολική, και αγνοεί ότι στάση πληρωμών προς δανειστές θα σήμαινε -εν πολλοίς- στάση πληρωμών προς τους πολίτες

Ένα χρόνο μετά τη σύναψη του μνημονίου, η ίδια η ομάδα παραγωγής του debtocracy μας καλεί -στο FAQ του βίντεο- να παρατηρήσουμε στον προϋπολογισμό του 2011 ότι …

«ακόμα και με τα υπάρχοντα έσοδα η Ελλάδα θα μπορούσε να ικανοποιήσει η Ελλάδα τις ανάγκες της!»

Η δήλωση είναι αφελής (δεν συνυπολογίζει -τουλάχιστον- τις δημόσιες επενδύσεις) ακόμα περισσότερο όμως, είναι ανειλικρινής, αφού η δυνατότητα που επικαλείται υπάρχει επειδή εφαρμόστηκαν τα μέτρα που θα «έσωζαν τους δανειστές»

οπότε * …

[1] Αν η Κυβέρνηση έκανε το 2010 στάση πληρωμών στους δανειστές, θα έπρεπε - (α) να κόψει -άμεσα- από το δημόσιο ~10 δις.€ και - (β) από την αγορά ~15 δις. € δημοσίων και κοινοτικών πόρων

Δηλαδή να μειώσει -άμεσα- κοντά στο 10% το ΑΕΠ της χώρας. Και δεν υπολογίζεται πόσο ακόμη θα μειωνόταν από την πολύ μεγαλύτερη κρίση που θα ακολουθούσε ως συνέπεια.

Για να μην πληρώσουμε περίπου 12 δις. € σε δανειστές μας, θα στερούσαμε από κράτος και αγορά ~25 δις €

[2] Δεν υπήρξε στάση πληρωμων στους πολίτες, υπήρξε μείωση μισθών και συντάξεων -κυρίως- του δημοσίου.

Κίνηση που για τους μισθούς στο δημόσιο και σε ΔΕΚΟ στοιχειοθετείται επειδή …

• (α) δε μπορούν (καλώς ΚΤΓΜ) να γίνουν απολύσεις,

• (β) είναι υψηλότεροι κατά μέσο όρο σε σχέση με αυτούς του ιδιωτικού τομέα, και

• (γ) δεν είναι κοινωνικά αλληλέγγυο να αμείβονται καλύτερα οι (ασφαλείς εργασιακά) από φόρους που καταβάλλουν πολίτες, που δοκιμάζονται περισσότερο αυτήν την εποχή στον ιδιωτικό τομέα.

Όταν λέω «στοιχειοθετείται» δεν εννοώ ότι είναι η μόνη οπτική, αλλά ότι σημαντική -κατ’εμέ- μερίδα των πολιτών έχουν αυτήν την άποψη, όχι κακόβουλα, αλλά ως πιθανή λύση διεξόδου.

[3] το «επιχειρώντας να σώσουν τους δανειστές τους» είναι ανέντιμο -κατά τη γνώμη μου- λεκτικό τέχνασμα ..

• τόσο επειδή, όπως έγραψα στο [1], η «διάσωση των πολιτών» προϋπέθετε τη συνέχιση πληρωμών προς τους δανειστές,

• όσο και επειδή το «τους» υπονοεί ότι «αυτοί, οι άλλοι» καρπώθηκαν το σύνολο του χρέους, ήτοι ότι οι πολίτες δεν ωφελήθηκαν καθόλου από τα 340 δις € που οφείλει η Ελλάδα. Η υπόνοια αυτή δε στέκει ούτε ως «μπλόφα».

---

* Οι αριθμοί είναι «grosso modo» και ελεγχόμενοι, αλλά η γενική τάξη μεγέθους είναι ορθή. Σε κάθε περίπτωση είμαι πολύ κούλ με διορθώσεις και παρατηρήσεις, οπότε shoot

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης (@trianta στο twitter)

preaching to the converted

Στο debtocracy γίνεται μία υπερβολικά φιλόδοξη -και προβλέψιμα αποτυχημένη- προσπάθεια των παραγωγών να αναδείξουν το καπιταλιστικό σύστημα ως κύρια αιτία των κρίσεων του Δυτικού Κόσμου, αλλά και ειδικά για την τρέχουσα ελληνική κρίση.

Σε γενικές γραμμές

(α) δε μπορεί να στοιχειοθετηθεί μέσα σε περίπου 10-12 λεπτά που της αναλογεί στο βίντεο μία (;) ιδέα που συζητάται χωρίς κατάληξη σχεδόν 150 χρόνια,

(β) από τη δεκαετία του ‘70 μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει διάφορες κρίσεις, οι οποίες διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, και δεν ήταν όλες σε «καπιταλιστικές» χώρες (πχ εντός συμφώνου Βαρσοβίας, κ.λπ.). Το να βαφτίζουμε όλες τις κρίσεις με έναν τρόπο είναι σα να λέμε ότι όλοι οι πυρετοί οφείλονται σε μία αιτία,

(γ) με βάση τα δύο παραπάνω, μένει ατεκμηρίωτη, αν όχι απλοϊκή, η άποψη ότι για την κρίση στην Ελλάδα φταίει κυρίως ή μόνο το καπιταλιστικό σύστημα

(δ) ο συνδυασμός προβοκατόρικης γλώσσας και πρόχειρης «εξήγησης» απευθύνεται περισσότερο σε όσους είναι -ας πούμε- νευριασμένοι, ήδη αντι-καπιταλιστές, ή και τα δύο.

Έτσι αποτυχαίνει ως δημοσιογραφική προσπάθεια, όχι επειδή δεν είναι «αντικειμενική» ή επειδή «δεν έχει όλες τις απόψεις», αλλά επειδή από την αρχή δείχνει να συνάπτει ανέντιμη διαλεκτική σχέση με οργισμένους και ήδη πεπεισμένους.

Ο ίδιος συνδυασμός, προβοκατόρικης γλώσσας και προχειρότητας, μάλλον απωθεί, παρά πείθει όσους βλέπουν με καλό μάτι τον έλεγχο του χρέους, αλλά δε θέλουν να «αγοράσουν» -ντε και καλά- το επαναστατικό πρόταγμα του καθενός.

So ..

Η υπερβολή στο πλαίσιο (με την έννοια του scope) που θέτει η ομάδα παραγωγής του debtocracy πιστεύω ότι μετέτρεψε μία εξαιρετική προσπάθεια σε ένα έργο που είναι ελαφρώς ενημερωτικό, πολύ λίγο δημοσιογραφικό και πολιτικά αυτοαναφορικό.

Δεν είναι καν καλό διαφημιστικό για την ΕΛΕ, αφού ζητά από ενδιαφερόμενους, όπως εγώ, να περάσουν τη -faux- γέφυρα του ελέγχου του χρέους για να βαδίσουμε μετά στη γέφυρα του σοσιαλισμού.

---

αν θέλετε να σχολιάσετε κάτι ή να επικοινωνήσετε μαζί μου, είμαι στο twitter ως @trianta

Απομαγνητοφώνηση του βίντεο «debtocracy»

το βίντεο είναι εδώ

Μερικές σημειώσεις για την απομαγνητοφώνηση: - Πέρα από τα λεγόμενα, περιλαμβάνει τον εκάστοτε ομιλών, και το χρονικό σημείο στο οποίο ξεκινά το συγκεκριμένο απόσπασμα.

• Είναι βέβαιο ότι έχω κάνει λάθη (γραμματικά και άλλα) στη διάρκεια της απομαγνητοφώνησης.

• Η πρόθεση μου είναι να υπάρχει διαθέσιμο το κείμενο ακριβώς όπως ακούγεται η γράφεται εντός του βίντεο, για να μπορεί όποιος θέλει να το χρησιμοποιήσει καλύτερα. Προσωπικά το θέλω για να κάνω όσο γίνεται πιο ουσιαστική κριτική.

• Οι ελάχιστες σημειώσεις που κάνω είναι επεξηγηματικές, παρά ουσίας.

Παρακαλώ, διαβάστε και τηρήστε τους όρους χρήσης που προτείνει η ομάδα παραγωγής του debtocracy εδώ

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης (@trianta στο twitter)

Ακολουθεί η πλήρης απομαγνητοφώνηση

---

Γ.Παπαδόπουλος (Δικτάτορας Ελλάδας) 00:01:26.06

Πάλι θα αποτολμήσω επαφην με τους γιατρούς. Ασθενήν έχομε, εις τον γύψο τον βάλαμε

Ντομινίκ Στρως Καν (Επικεφαλής ΔΝΤ) 00:01:41.73

Μην πολεμάτε το γιατρό, ίσως σας δώσει φάρμακα που δεν σας αρέσουν, αλλά ακόμα κι αν δεν σας αρέσουν, ο γιατρός είναι εκεί για να σας βοηθήσει.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:01:53.80

Η ιστορία -είπαν κάποτε- έχει αυτην την αναθεματισμένη συνήθεια να επαναλαμβάνεται. Σαν φάρσα. Κι από έναν δικτάτορα γιατρό, περάσαμε στον αρχίατρο του ΔΝΤ.

Διάφοροι 00:02:15.10

φράσεις Ανδρεα Παπανδρέου, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Κώστα Σημίτη, Κώστα Καραμανλή και Γιώργου Παπανδρέου

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:03:35.40

Μέσα σε σχεδόν 40 χρόνια δυό κόμματα, τρεις πολιτικές οικογένειες και ορισμένοι επιχειρηματίες οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκωπία. Κήρυξαν στάση πληρωμών στους πολίτες επιχειρώντας να σώσουν τους δανειστές τους.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:03:55.23

Οι τσάροι της οικονομίας, ύστερα από δεκαετίες σχεδόν συνεχούς λιτότητας, παρουσίαζαν την Ελλάδα σαν τοπική οικονομική υπερδύναμη.

Διάφοροι 00:04:04.83

φράσεις από υπ.Οικονομικών κυβέρνησης Σημίτη

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:04:18.70

όταν το οικοδόμημα τους κατέρρευσε, οι ίδιοι άνθρωποι έλεγαν πίσω από τις πλάτες μας ότι λόγω κάποιας γενετικής ανωμαλίας είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε την οικονομία μας χωρίς ξένες παρεμβάσεις.

Γιάννος Παπαντωνίου (πρ.Υπ.Οικονομικών Ελλάδας) 00:04:34.90

οι υπότιτλοι: Ίσως οι αμερικάνοι να μην το καταλαβαίνουν, αλλά η Ελλάδα δεν έχει την ικανότητα και την κουλτούρα της σταθερότητας και της πειθραχίας

πρωτότυπο: Greece lacks a built-in culture of stability and discipline

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:04:42.73

Η κυβέρνηση μας αποκαλούσε κοπρίτες και οι δανειστές μας γουρούνια. Όπως άλλωστε και όλες τις χώρες τις ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και οι υπουργοί σε όλες αυτές τις χώρες προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι τα φάγαμε μαζί τους.

Μπράιαν Λένιχαν (πρ.Υπ.Οικονομικών της Ιρλανδίας) 00:04:55.36

Παραδέχομαι ότι υπήρχαν αποτυχίες στο πολιτικό σύστημα. Αλλά ας είμαστε δίκαιοι: «μαζί τα φάγαμε».

Θόδωρος Πάγκαλος (Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης) 00:05:14.10

Η απάντηση στην κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας, «πως τα φάγατε τα λεφτά» που μας ρωτάει ο κόσμος είναι αυτή: «σας διορίσαμε … τα φάγαμε όλοι μαζί»

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:05:31.83

Είμαστε λοιπόν τα άσωτα παιδιά μιάς καλοκουρδισμένης παγκόσμιας οικονομίας και μίας επιτυχημένης Ευρώπης; Ή μήπως το σύστημα είχε προβλήματα από τα νεανικά του χρόνια;

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:06:23.40

Η μεταπολεμική περίοδος της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας μπορεί να χωριστεί στα δύο κατά τη γνώμη μου. Είναι τα πρώτα 25 χρόνια περίπου, της λεγόμενης χρυσής εποχής, μετά τον Β’ Π.Π., όπου οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν υψηλοί, τα πραγματικά εισοδήματα ανέβαιναν, η κατανάλωση ανέβαινε, δημιουργήθηκαν αυτές οι συνθήκες που δεν είχανε ξαναφανεί ποτέ στην ιστορία του καπιταλισμού.

Ντέηβιντ Χάρβευ (Κοινωνικός Επιστήμονας) 00:07:03.10

Δεν υπάρχει καπιταλισμός χωρίς κρίση. Επομένως, κάπου θα εμφανιστεί κρίση.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:07:14.16

Αυτή η περίοδος έφτασε στο τέλος της στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Από κει και πέρα μπήκαμε σε μία άλλη περίοδο, περίοδο χαμηλής ανάπτυξης, συχνών κρίσεων, χαμηλής ανόδου του εργατικού εισοδήματος, αν ανέβαινε αυτό, συχνά υψηλής ανεργίας, μιας γενικότερης δυστοκίας δλδ, των ώριμων καπιταλιστικών χωρών, όσον αφορά τη διαδικασία της συσσώρευσης.

Ντέηβιντ Χάρβευ (Κοινωνικός Επιστήμονας) 00:07:46.33

Επίκεντρο της κρίσης ήταν η ισχύς της εργασίας, που ήταν πολύ μεγάλη στα καπιταλιστικά κέντρα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Ως αποτέλεσμα, υπήρχαν μεγάλες πιέσεις στους μισθούς. Το εργατικό δυναμικό ήταν οργανωμένο, είχε μεγάλη πολιτική εξουσία στο κράτος και στις εκλογές, και ήταν μεγάλο πρόβλημα για το κεφάλαιο.

Το κεφάλαιο έπρεπε να «συνετίσει» τους εργάτες. Και το έκανε με διάφορους τρόπους. Κυρίως ανοίγοντας τις εθνικές οικονομίες στο διεθνή ανταγνωνισμό. Το κεφάλαιο απέκτησε πρόσαση σε εθνικούς πόρους παγκοσμίως.

Και τότε ήρθε και η Κίνα στο προσκήνιο.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:08:36.96

Χαρακτηριστικό της περιόδου αυτής είναι η γιγάντωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος την οποία εγώ και άλλοι θα ονομάζαμε «χρηματιστικοποίηση». Η χρηματιστικοποίηση έφερε και επέτεινε τις κρίσεις.

Ντέηβιντ Χάρβευ (Κοινωνικός Επιστήμονας) 00:08:55.20

Το κεφάλαιο κινείτο όπου ήθελε, με πρόσβαση σε φτηνό εργατικό δυναμικό. Έτσι όμως, το ποσοστό των μισθών επί του εθνικού εισοδήματος μειώθηκε παντού. Και φυσικά οι μισθοί αποτελούν μεγάλο κομμάτι της αγοράς.

Τότε δημιουργήθηκε το πρόβλημα το υ πως θα πωληθούν τα αγαθά, όταν δεν υπάρχει αγοραστική δύναμη. Η απάντηση που βρέθηκε ήταν: «Δώστε πίστωση σε όλους».

Έτσι δημιουγήθηκε η πιστωτική οικονομία, που κορυφώθηκε το ‘80 και το ‘90, για να καλύψει το κενό ανάμεσα στο πραγματικό εισόδημα και την αγοραστική δύναμη. Πολλοί λοιπόν, άρχισαν να αντιλαμβάνονται στα τέλη του ‘90 -αρχές του 2000- ότι αυτό το σύστημα δεν μπορούσε να διατηρηθεί.

Επομένως, ο τρόπος που εξήλθαμε από την κρίση του ‘70 προετοίμασε το έδαφος για τη σημερινή κριση.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:10:07.20

Όταν θα σκάσει η φούσκα στην Αμερικανική αγορά ακινήτων, το χρηματοποιστωτικό σύστημα φτάνει στα όρια της ολοκληρωτικής κατάρρευσης. Συμπαρασύρει έτσι την πραγματική οικονομία, που αντιμετωπίζει τα δικά της δομικά προβλήματα.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:10:29.70

Τα κράτη παρεμβαίνουν πυροσβεστικά. Ρίχνουν χρήματα των φορολογούμενων για να διασώσουν τις τράπεζες και να τονώσουν τη ζήτηση. Η χρηματοπιστωτική κρίση μετατρέπεται έτσι σε δημοσιονομική. Και οι ίδιες οι τράπεζες που διασώθηκαν από τους φορολογούμενους αποφασίζουν να δαγκώσουν το χέρι που τις βοήθησε ποντάροντας στη χρεοκωπία των κρατών.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:10:52.83

Η κερδοσκοπία επιδεινώνει την κατάσταση και για την Ελλάδα. Μόνο που αυτή τη φορά είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει. Έχει έρθει η σειρά της Ευρωζώνης να πληρώσει. Ο βασιλιάς Ευρώ αποδεικνύεται γυμνός. Πρώτ’απ’όλα γυμνός από κράτος.

Σαμίρ Αμίν (Οικονομολόγος) 00:11:17.60

Δεν υπάρχει νόμισμα χωρίς κράτος. Το πλεονέκτημα των ΗΠΑ, παρά τις αδυναμίες τους, είναι, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχει κράτος που λέγεται Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρώπη δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει πολιτική Ευρώπη. Δεν υπάρχει μία νομιμοποιημένη πολιτική εξουσία μεταξύ των κρατών. Κατά την παποψη μου, η Ευρωζώνη δεν είναι βιώσιμη.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:11:47.26

Σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η κεντρική τράπεζα επεμβαίνουν για να περιορίσουν τις ανισότητες μεταξύ των πολιτείων, η Ευρωζώνη τις γιγαντώνει.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:11:58.36

Δημιουργεί έτσι τους φτωχούς συγγενείς. Τα γουρούνια της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:12:06.30

Η ευρωζώνη έχει χωριστεί πεντακάθαρα πλέον σε κέντρο και περιφέρεια. Η κρίση είναι εντονότατη στην περιφέρεια. Ο μεγάλος κερδισμένος του Ευρώ ως τέτοιου νομίσματος είναι φυσικά οι χώρες του κέντρου και κυρίως η Γερμανία.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:12:25.06

Η ανταγωνιστικότητα άρχισε να διαφέρει πάρα πολύ και οι χώρες της περιφέρειας συστηματικά έχασαν … ανταγωνιστικότητα. Αυτό λοιπόν ήταν μια άμεση απόρροια του Ευρώ.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:12:51.83

Η Ελλάδα είναι σα να βάζεις στο ρίνγκ τον Κάσιους Κλέι (! .. Μοχάμεντ Άλι), τον πρωταθλητή βαρέων βαρών με έναν αθλητή κατηγορίας φτερού, και να τους πεις «ξεκινήστε τον αγώνα να δούμε ποιός θα κερδίσει»

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:13:21.50

Γιατί όμως οι χώρες της περιφέρειας υπολείπονται τόσο σε ανταγωνσιτικότητα; Και κυρίως γιατί η ψαλίδα ανοίγει συνεχώς;

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:13:42.33

Ο μύθος της οκνηρής περιφέρειας και της εργατικής Γερμανίας με την υψηλή παραγωγικότητα [καταρρίπτεται][]. Αν κατάφεραν κατι οι γερμανικές οι γερμανικές κυβερνήσεις ήταν να κηρύξουν τον πόλεμο στους δικούς τους εργαζόμενους, και [να παγώσουν τους μισθούς τους για μία δεκαετία][]

Ζάρα Βαγκενχεντ (Αντιπρόεδρος στο Die Linke) 00:14:09.26

(στη Γερμανία), τα τελευταία χρόνια έχουμε ονομαστικές αυξήσεις μισθών κατά 7% ενώ στην Ευρωζώνη 27%. Με αυτή τη διαφορά, είναι πολύ λογικό να χάνουν οι άλλες χώρες στον ανταγωνισμό. Γιατί όταν σε μία χώρα πέφτουν οι μισθοί και σε άλλες ανεβαίνουν έστω και λίγο, είναι επόμενο η γερμανική οικονομία να γίνεται πιο ανταγωνιστική και οι άλλες χώρες να μη μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ζάρα Βαγκενχεντ (Αντιπρόεδρος στο Die Linke) 00:14:35.83

Με το Ευρώ δεν υπάρχει πια η δυνατότητα των χωρών να υποτιμήσουν το νόμισμα τους. Έτσι εδραιώθηκε ένας μηχανισμός που θα οδηγούσε εξ αρχής στα ίδια ακριβώς αποτελέσματα με σήμερα.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:15:16.29

Η απώλεια της ανταγωνιστικότητας φάνηκε με δύο τρόπους. Και οι δύο οι οποίοι ήταν αποφασιστικοί για την κρίση. Ο πρώτος ήταν πολύ μεγάλα ανοίγματα στις τρέχουσες συναλλαγές. Η Ελλάδα δε, είχε το μεγαλύτερο όλων. Όταν δε μπορείς να ανταγωνιστείς οι συναλλαγές σου με τον υπόλοιπο κόσμο γίνονται ελλειματικές. Το έλλειμα της Ελλάδας λοιπόν ήταν τρομακτικό. Αλλά ήταν κάτι που ίσχυε και για τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας. Αυτό λοιπόν ήταν το ένα φαινόμενο.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:15:43.46

Συναφές με αυτό το φαινόμενο ήταν η συσσώρευση χρέους. Διότι όταν έχεις αυτά τα ελλείματα (τρεχουσών συναλλαγών) κάπως πρέπει να τα χρηματοδοτήσεις.

Σαμίρ Αμίν (Οικονομολόγος) 00:16:01.46

…. δεν έχει υπότιτλους …

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:16:43.96

Η Ευρωζώνη διαλύει το ανοσοποιητικό σύστημα των χωρών της ευρωπαικής περιφέρειας, αφήνοντας τις εκτεθιμένες στην παγκόσμια κρίση.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:16:56.53

Αχίλλειος πτέρνα αυτών των χωρών είναι τα ελλείματα και το χρέος. Χρεός που στη δική μας περίπτωση έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία του ελληνικού κράτους.

Μανώλης Γλέζος (Δημοσιογράφος και Πολιτικός της Αριστεράς) 00:17:08.03

Συνεχώς η χώρα μας από μέσα στη διάρκεια της επανάστασης άρχισε τα πρώτα δάνεια και από τότε μέχρι τώρα συνεχώς δανείζεται. Με μία εξαίρεση. Κατάφερε η Ελλάδα σε μία περίοδο ακμής της -το λέω ειρωνικά- να δανείσει. Στην περίοδο της κατοχής δάνεισε τη Γερμανία. Την υποχρέωσαν οι γερμανοί να γίνει δανειστής, από δανειζόμενος

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:17:44.23

Από τη γερμανική κατοχή και μετά η χώρα επιστρέφει στον παραδοσιακό της ρόλο, του δανειζόμενου, και το δημόσιο χρέος με τη σημερινή μορφή του απογειώνεται από τη δεκαετία του 80.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:17:54.80

Η διατήρηση του δημόσιου δανεισμού σε υψηλά επίπεδα στην Ελλάδα έχει να κάνει με την κοινωνική και την ταξική δομή της Ελλάδας, και με τη μορφή που πήρε η η οικονομία της τις τελευταίες δεκαετίες. Έχει να κάνει με την συστηματική αδυναμία του κράτους να φορολογήσει με αποτελεσματικό και στοιχειωδώς δίκαιο τρόπο.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:18:19.30

Οι περισσότερες χώρες που βρέθηκαν σε παρόμοια θέση δέχθηκαν την επίσκεψη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Κανένας όμως δεν πλήρωσε τόσο ακριβά όσο η Αργεντινή, το αντεστραμμένο είδωλο μας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:19:20.70

Η Αργεντινή θα πέσει στην παγίδα του χρέους μαζί με την Ελλάδα, το 1824 με τα πρώτα Βρετανικά δάνεια. Η θηλειά όμως σφίγγει στα τέλη του 20ου αιώνα. Η χώρα κλειδώνει την ισοτιμία του νομίσματος της με το δολάριο. Χάνει έτσι όλα τα μέσα άσκησης νομισματικής πολιτικής.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:19:37.13

Ζει τη δική της Ευρωζώνη. Μόνο που στη θέση του Βερολίνου βρίσκεται η Ουάσινγκτον.

Διάφοροι 00:19:47.88

(Η Αργεντινή) εισέρχεται στο νέο αιώνα σε μία πολύ στέρεη βάση (Camdessus)

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:19:56.46

Παράλληλα το ΔΝΤ μετατρέπει τη χώρα σε ένα ακόμα πειραματικό εργαστήριο του νεοφιλελευθερισμού.

Άβι Λούις (Σκηνοθέτης / Δημοσιογράφος) 00:20:07.81

Το ΔΝΤ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της κρίσης στην Αργεντινή, επιβάλλοντα την ίδια πολιτική απορρύθμισης και ιδιωτικοποιήσεων, που γιγαντώνει τα κέρδη των επιχειρήσεων αλλά καταστρέφει την οικονομία των κρατών (the finances of a state λέει, όχι οικονομία).

Ζεράρ Ντιμενίλ (Οικονομολόγος) 00:20:40.06

(Το ΔΝΤ) είναι ξεκάθαρα εκπρόσωπος της αμερικανικής ισχύος στον πλανήτη όπως και ξεκάθαρα εκπροσωπος του νεοφιλελευθερισμού. Δηλαδή εκπρόσωπος των ανώτερων στρωμάτων στο νεοφιλελεύθερο εγχείρημα.

Στόχος (όχι του ΔΝΤ, αλλά των ανωτέρων στρωμάτων .. το οποίο δεν το αναφέρει στη μετάφραση) ήταν να αυξήσει τρομακτικά το εισόδημα τους, γεγονός που οδήγησε στη σημερινή κρίση.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:21:08.16

Με την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001, το ΔΝΤ και οι νεοφιλελεύθερες ιδέες του, γίνονται περίγελος των οικονομολόγων σε όλον τον κόσμο. Ορισμένα τέρατα όμως δεν πεθαίνουν ποτέ.

Άβι Λούις (Σκηνοθέτης / Δημοσιογράφος) 00:21:24.60

Το ΔΝΤ είναι σαν ζόμπι, δεν μπορείς να το σκοτώσεις.

Το ΔΝΤ επανεμφανίστηκε σαν παίκτης «διασώζωντας» χώρες που έχουν πρόβλημα, επιβάλλοντας μέτρα λιτότητας όπως συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη και με ένα τρομακτικό και κακόβουλο τρόπο στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι έμαθε κάτι από την Αργεντινή.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:21:58.50

Η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά την εμπλοκή του ΔΝΤ και σε ορισμένες περιπτώσεις θα την πληρώσει προκαταβολικά.

Διάφοροι 00:22:11.36

[Ρον Πωλ] Η ειρωνεία αυτής της υπόσχεσης είναι ότι στο νέο διακανονισμό, η Ελλάδα συμβάλλει με 2,5 δις. δολάρια (στο αποθεματικό του ΔΝΤ). Νομίζω ότι, παγκοσμίως, μόνο ένα αυταρχικό νομισματικό σύστημα θα ανάγκαζε την Ελλάδα να διασώσει τον εαυτό της και ισως και άλλες χώρες.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:22:32.76

Ενώ η Αργεντινή είχε να αντιμετωπίσει μόνο το ΔΝΤ, η Ελλάδα μετατράπηκε σε υπηρέτη δύο αφεντάδων. Γιατί στην Ευρώπη το νεοφιλελεύθερο εγχείρημα είχε αναλάβει να προωθήσει και η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα.

Ζεράρ Ντιμενίλ (Οικονομολόγος) 00:22:48.06

Η ΕΚΤ ήταν όργανο επιβολής νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ευρώπη.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:22:55.56

Είναι κωμικοτραγικό να το βλέπει κανείς αλλά το ΔΝΤ στη δική μας περίπτωση, στην ελληνική περίπτωση, ήταν πιο μαλακό από την ΕΕ.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:23:13.63

Τα μέτρα που επιβάλλει η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με την Τρόικα δεν είναι απλώς άδικα και επικίνδυνα για τον πληθυσμός, είναι εξ αρχής καταδικασμένα σε αποτυχία.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:23:23.36

Έχουν τραγικά αποτελέσματα για το επίπεδο ζωής και για την καθημερινή ζωή των πολλών. Και είναι άκρως απίθανο να έχουν θετικό αποτέλεσμα όσον αφορά την οικονομία συνολικότερα και τον τρόπο αντιμετώπισης του χρέους.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:23:46.16

Όπως και στην Αργεντινή, στόχος των μέτρων δεν ήταν να σωθεί η οικονομία αλλά οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

Άβι Λούις (Σκηνοθέτης / Δημοσιογράφος) 00:23:58.30

Το ΔΝΤ άσκησε τρομακτικές πιέσεις στην Αργεντινή για την αποπληρωμή του χρέους. Αρκετά από τα χρέη γιγαντώθηκαν, στην πραγματικότητα εκτινάχθηκαν, επειδή μεταφέρθηκαν από τεράστιες επιχειρήσεις, όπως οι μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου στο δημόσιο ταμείο, κάτι για το οποίο πίεσε και το ΔΝΤ.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 00:24:15.93

Τα μέτρα λοιπόν που έχουν ληφθεί μέχρι τώρα είναι μέτρα σταθεροποίησης με την έννοια ότι είναι μέτρα που θα αποτρέψουν την άμεση στάση πληρωμών, αθέτηση πληρωμών από πλευράς Ελλάδας άυριο. Δεν είναι μέτρα που θα μειώσουν το χρέος.

Αυτό δε είναι φανερό, δε χρειάζεται να το θεωρητικοποίησουμε, διοτι το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται και να αυξάνεται ταχύτατα. Αφού υιοθετήθηκαν τα μέτρα, και ως απόρροια των μέτρων.

Είναι μέτρα που ελήφθησαν για να προστατευτούν οι δανειστές, να προστατευτούν οι τράπεζες, με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:24:47.03

Μέσα σε λίγους μήνες, η ελληνική κυβέρνηση θα προσφέρει στις ελληνικές τράπεζες 108 δισεκατομύρια Ευρώ , σχεδόν δηλαδή το σύνολο του πακέτου σωτηρίας που λαμβάνει από το ΔΝΤ και την ΕΕ.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:25:03.83

Η Αργνετινή όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με ανάλογες καταστάσεις τιμώρησε αρκετούς από τους υπευθύνους. Η εικόνα των προέδρων που εγκατέλειπαν το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερα στοιχειώνει ακόμη το ΔΝΤ αλλά και τους συνεργάτες τους.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:25:47.33

Έτος 1 μετά ΔΝΤ. Η Ελλάδα έχει μπει σε ένα εντατικό πρόγραμμα εξυγιάνσεων, αξιοποιήσεων, εξορθολογισμού και συμμαζέματος.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:26:06.06

Στελέχη της Τρόικας έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην πρωτεύουσα και υπαγορεύουν την πολιτική τους. Μέσω ενός αντισυνταγματικού μνημονίου.

Ντομινίκ Στρως Καν (Επικεφαλής ΔΝΤ) 00:26:14.26

Ένα ορόσημο ήταν η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Τώρα όμως πρέπει να εξισορροπηθούν οι μισθοί και η παραγωγικότητα.

Μανώλης Γλέζος (Δημοσιογράφος και Πολιτικός της Αριστεράς) 00:26:32.66

Τι είμαστε σήμερα; Είμαστε ελέυθερη χώρα; Είμαστε. Είαμστε ανεξάρτητοι ή υποτελείς; Είμαστε στην πλήρη. ολοκληρωτική υποτέλεια. Είναι άλλο θέμα η λευτεριά και άλλο θέμα η εθνική ανεξαρτησία. Δηλαδή το πρόβλημα της χώρας μας είναι πρόβλημα εθνικής ανεξαρτησίας σήμερα.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:27:05.03

Σε αγαστή συνεργασία με τους ξένους δανειστές της η κυβέρνηση στρέφεται εναντίον των πολιτών με την επιβολή σκληρής λιτότητας. Το αποτέλεσμα είναι φτώχεια, λουκέτα και ανεργία.

Ν.Κανάκης (Πρόεδρος «Γιατρών του Κόσμου») 00:27:37.90

Ήδη εμείς αντιμετωπίζουμε το κέντρο της Αθήνας σα να βρίσκεται σε μια ανθρωπιστική κρίση. Έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά. Ανθρώπους που πεινάνε, άστεγους, ανθρώπους που δεν έχουν φάρμακα και γιατρό, ανθρώπους που περιφέρονται στις πλατείες … δεν είανι πολύ διαφορετική από αυτό που βλέπουμε σε πολεις του 3ου κόσμου.

Και σκεφτείτε ότι εμείς βλέπουμε τους πιο φτωχούς των φτωχών. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ακόμα κάποια ασφαλιστικά διακιώματα αλλά δεν φτάνουν.

Ή όπως χαρακτηριστικά μου είπε μία μικροσυνταξιούχος, μια γυναίκα, των 500 ευρώ που ήρθε εδώ, ότι ή θα πάρω τα φάρμακα ή τα τρόφιμα. Και τα δύο δε μπορώ.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:28:18.00

Τα μέτρα της κυβέρνησης δεν υποβαθμίζουν απλώς το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών. Απειλούν ευθέως την ίδια τους τη ζωή.

Ν.Παπανικολάου (Νευροχειρούργος) 00:28:27.34

Όλες οι χώρες που μέχρι τώρα μπήκαν σε διαδικασία «υποστήριξης» από το ΔΝΤ είχαν δραματικές επιπτώσεις στο προσδόκιμο επιβίωσης. Δηλαδή αυτό που λέμε στην απλή γλώσσα μέσο όρο ζωής.

Είχαμε περιπτώσεις χωρών που μετά την περιπέτεια τους αυτή ο μέσος όρος ζωής έπεσε 5 και δέκα χρόνια. Με τις περικοπές αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι σαφές ότι θα έχουμε μια μεγάλη μείωση στο προσδόκιμο επιβίωσης.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:29:21.83

Οι πολίτες αντιδρούν. Και η κυβέρνηση καταστρατηγεί ακόμα και τις βασικές αρχές της αστικής δημοκρατίας. Με το ιδώνυμο της κουκούλας, τις προληπτικές προσαγωγές, και τους κουκουλοφόρους αστυνομικούς. Στα όρια του παρακράτους.

Αλέν Μπαντιού (Φιλόσοφος) 00:30:09.70

Οι κρίσεις επιλύονται πάντοτε με μέτρα αντικοινωνικά και αντιλαικά, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα βάναυσα. Έτσι έλεγχει ο καπιταλισμος την κατάσταση. Το πρόβλημα του είναι πως θα γίνουν αποδεκτά τα μέτρα. Και γι αυτό χρησιμοποιεί βία

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:30:30.33

Με αφορμή το έκτακτο δελτίο οικονομικής θυέλλης η δημοκρατία δίνει τη θέση της στη χρεοκρατία.

Αλέν Μπαντιού (Φιλόσοφος) 00:30:55.20

Μία κρίση του καπιταλισμού αποτελεί και μία τεράστια καταστροφή αξίας, αξίας η οποία χάνεται με την χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία. Κάποιος πρέπει να πληρώσει την καταστροφή της αξίας. Οι καπιταλιστές όμως δεν σκοπεύουν να την πληρώσουν. Δεν είναι αλτρουιστές.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:31:16.70

Αν όμως αυτοί που προκάλεσαν την κρίση δεν είναι διατεθιμένοι να πληρώσουν, γιατί να την πληρώσουμε εμείς; Στην παγκόσμια ιστορία δεκάδες χώρες αρνήθηκαν -με επιτυχία- να πληρώσουν χρέη για τα οποία δεν ευθύνονταν οι πολίτες. Το διεθνές δίκαιο πρόσφερε συχνά βέλη στη φαρέτρα τους, ένα απ’αυτά ήταν η έννοια του απεχθούς χρέους.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:31:52.28

Η ιστορία μας ξεκινά τη δεκαετία του 1920 με τον Αλεξάντερ Σακ, υπουργό στην τσαρική Ρωσία και ειδικό σε θέματα δικαίου, ο Σακ βρεθηκε μετά την επανάσταση του ‘17 να διδάσκει σε πανεπιστήμιο της Ευρώπης και των Ηνωμενων Πολιτειών. Και το 1927 παρουσίασε μια λαμπρή ιδέα, την έννοια του απεχθούς χρέους.

«Για να ορίσουμε ένα χρέος ως απεχθές» είπε, «πρέπει να υπάρχουν τρεις προυποθεσεις» ..

«Πρώτον το καθεστώς της χώρας να προχώρησε στη σύναψη του δανείου χωρίς τη γνώση και τη συγκατάθεση των πολιτών»

«Δεύτερο, τα δάνεια να σπαταλήθηκαν σε δραστηριότητες που δεν ωφέλησαν τους πολίτες της χώρας»

«και τρίτον, ο πιστωτής να ήταν ενήμερος γι αυτήν την κατάσταση και να σφύριζε αδιάφορα»

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:32:38.56

Οι προτάσεις του Σακ ακούγονται προοδευτικές, εάν όχι επαναστατικές. Στην πραγματικότητα εκείνη την εποχή εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα μίας αναδυόμενης υπερδύναμης. Των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν χρειαστεί την έννοια του απεχθούς χρέους από το 1898, όταν κέρδισαν τον ισπανο-αμερικανικό πόλεμο και προσάρτησαν την Κούβα. Το πρόβλημα ήταν ότι μαζί με το νησι προσάρτησαν και το λογαριασμό που άφηνε πίσω του το αποικιακό καθεστώς της Ισπανίας.

Επειδή η Ισπανική αποικιο κρατία κράτησε τέσσερεις αιώνες, από τη στιγμή δλδ που ο Κολόμβος πάτησε το πόδι του στην Αμερική, μέχρι το 1898 το χρέος ήταν ελαφρώς μεγάλο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δε σκόπευαν φυσικά να πληρώσουν τα σπασμένα των προηγούμενων καθεστώτων. Αποφάσισαν ότι το χρέος της Κούβας είναι απεχθές, οπότε αρνήθηκαν να το πληρώσουν.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:33:36.86

Μία παρόμοια ιστορία είχε να διηγηθεί και το Μεξικό μερικές δεκαετίες νωρίτερα, όταν ο δημοκρατικός στρατός ανέτρεψε το καθεστώς του αυτοκράτορα Μαξιμιλιαν του 1ου, αποφάσισε ότι το χρέος που είχε δημιουργηθεί ήταν απεχθές.

Ο Μαξιμίλιαν είχε δανειστεί υπέρογκα ποσά με ληστρικά επιτόκια προκειμένου να αντιμετωπίσει τις εξεγέρσεις εναντίον του. Και επειδή χρώσταγε πολλά, τόσο στους δανειστές του αλλά κυρίως στο λαό του Μεξικού τον έστησαν στα 10 μέτρα και τον εκτέλεσαν.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:34:11.86

Τα περισσότερα παραδείγματα απεχθούς χρέους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου τείνουν να αφορούν υπανάπτυκτες χώρες της αμερικανικής ηπείρου. Στην πραγματικότητα, πίσω από όλες τις αποφάσεις για παύση πληρωμών βρισκόταν μια ανερχόμενη υπερδύναμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και αυτή η υπερδύναμη θα φέρει την έννοια του απεχθούς χρέους και στον 21ο αιώνα.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:35:01.50

Δεκέμβριος 2002, ο Λευκός Οίκος βάζει τις τελευταίες πινελιές στα σχέδια εισβολής και κατάληψης του Ιράκ. Πριν ηχήσουν όμως τα όπλα, οι αμερικανοί αξιωματούχοι προετοιμάζονται για την επόεμνη μέρα από την ανατροπή του Σαντάμ Χουσείν.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:35:24.03

Το Στέητ Ντηπαρτμεντ γνωρίζει ότι θα κληθεί να διαχειριστεί το τεράστιο δημόσιο χρέος του Ιράκ, και γι αυτό θέλει να αποδείξει ότι είναι απεχθές.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:35:37.90

Δημιουργεί λοιπόν μία μυστική ομάδα εργασίας. Και η ομάδα αυτή προτείνει, η πρώτη μεταβατική κυβέρνηση να κηρύξει στάση πληρωμών, με το επιχείρημα ότι ο ιρακινός λαός δεν πρέπει να πληρώσει το απεχθές χρέος του καθεστώτος.

Όλα είναι έτοιμα πλέον για την επίθεση.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:36:28.96

Το Μάρτιο του 2003 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους εισέβαλαν στο Ιράκ. Μετά από 3 βδομάδες, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ συγκάλεσε τους ομολόγους του της G8 στην Ουασινγκτον και τους είπε: «το χρέος του Σαντάμ Χουσεϊν είναι απεχθές. Το καθεστώς Χουσειν ήταν δικτατορικό. Πρέπει να αποκηρύξουμε το χρέος του. Το νέο καθεστώς του Ιράκ πρέπει να απελευθερωθεί από το χρέος»

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:37:27.26

Ο Τζώρτς Μπους θα αναθέσει στον πρώην υπουργό εξωτερικών Τζέημς Μπέηκερ να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι το χρέος του Ιράκ είναι απεχθές. Και αυτός υποστηρίζει ότι ο Σαντάμ Χουσειν σπαταλούσε τα χρήματα του λαού του για να κατασκευάζει παλάτια και να αγοράζει όπλα.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:37:46.06

Μεταξύ άλλων οι αμερικανοί διπλωμάτες απέδειξαν ότι το Ιράκ όφειλε δισεκατομύρια δολάρια στη Γαλλία και τη Ρωσία για την αγορά πυραύλων εξοσετ, και μαχητικών αεροσκαφών μιράζ f1 και mig.

Στην πραγματικότητα η συμπεριφορά του Χουσειν δε διαφέρει και τόσο από την πρακτική αρκετών ηγετών της δύσης. Τα παλάτια είναι για τον αραβικό κόσμο ότι οι ολυμπιακοί αγώνες για τη δύση, μάι επίδειξη οικονομικής αλλά και γεωπολιτικής κυριαρχίας.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:38:22.60

Η αμερικανική διπλωματία θα αποδείξει τελικά ότι το χρέος του Ιρακ είναι απεχθές και πως ο Ιρακινός λαός δεν οφείλει να το πληρώσει. Η Ουασινγκτον όμως συνειδητοποιεί ξαφνικά ότι ανοίγει τον ασκό του αιόλου. Για πρώτη φορά στον 21ο αιώνα η μοναδική υπερδύναμη θα νομιμοποιούσε την έννοια του απεχθούς χρέους.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:38:41.66

Κι έτσι προτίμησαν να κρύψουν την υπόθεση κάτω από το χαλί.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:38:47.46

Οι άλλες χώρες είπαν: «αφαιρούμε το 40% του ιρακινού χρέους στο Κλάμπ του Παρισιού». Είπαν όμως: «Μη χρησιμοποιείτε επισήμως την έννοια του απεχθούς χρέους, γιατί και άλλες χώρες θα επικαλεστούν το ίδιο διακίωμα. Για παράδειγμα, το Κονγκο θα πει πως δεν πληρώνει το χρέος του Μομπούτου, οι Φιλιππίνες θα πουν ότι δεν πληρώνουν το χρέος του δικτατορα Μάρκος, και η Ν.Αφρική θα πει ότι δεν πληρώνει το χρέος του Απαρτχάιντ». Για να αποφύγουν τη «μετάδοση» της έννοιας του απεχθούς χρέους στον 21ο αιώνα, έλαβαν μια απόφαση ad hoc για το Ιράκ.

Για μάς όμως είναι προφανές ότι το δόγμα του απεχθούς χρέους χρησιμοποιήθηκε.

Διάφοροι 00:39:52.43

[Ομπάμα] Θα ήταν λάθος να επιβαρύνεται το Ιράκ με τις αμαρτίες ενός ανατραπέντος δικτάτορα.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:39:58.66

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να βοηθούν το Ιράκ να διαγράψει παλιές οφειλές, Κανένας όμως στη Ουασινγκτον δεν θέλει να ακούει τις λέξεις «απεχθές χρέος»

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:40:21.70

Το Ιράκ κατάφερε να διαγράψει ένα μεγάλο τμήμα του χρεόυς του με τις πλατες μιας αυτοκρατορίας. Μια άλλη χώρα ομως αποφάσισε να σταθεί στα δικά της πόδια και να τα βάλει με το ΔΝΤ και τους μεγάλους δανειστές της. Κατάφερε να αποδείξει ότι το χρέος της ήταν όχι μόνο απεχθές αλλά παράνομο και αντισυνταγματικό.

Καλώς ήρθατε στον Ισημερινό

Ραφαέλ Κορέα (Πρόεδρος Ισημερινού) 00:41:15.21

Έχουμε επείγουσες εθνικές δεσμεύσεις και τις βάζουμε πάνω από τις διεθνείς. Την κατάλληλη στιγμή, αν μπορούμε θα τις εκπληρώσουμε. Αλλά η προτεραιότητα μας ειναι ξεκάθαρη: πρώτα η ζωή και μετά το χρέος.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:41:41.30

Ο Ισημερινός θα μπορούσε να είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ν.Αμερικής. Από τη στιγμή όμως που ανακαλύφθηκε πετρέλαιο η χώρα γνώρισε μόνο δικτάτορες, φτώχεια, συσσωρευμένο χρέος και οικονομικούς δολοφόνους.

Τζον Περκινζ (πρ. Οικονομικός Δολοφόνος) 00:41:59.43

Η πραγματική μου δουλειά ήταν να δίνω δάνεια σε άλλες χώρες. Τεράστια δάνεια, πολύ μεγαλύτερα απ’ό,τι θα μπορούσαν να αποπληρώσουν. Για παράδειγμα, έδινα 1 δις δολάρια στην Ινδονησία ή τον Ισημερινό. Η χώρα έπρεπε να δώσει το 90% του δανείου σε αμερικανικές εταιρίες για έργα υποδομής, όπως η Haliburton ή η Bechtel. Οι εταιρίες έχτιζαν συστήματα ηλεκτρισμου, αυτοκινητόδρομους και λιμάνια που εηυπηρετούσαν λίγες οικογένειες πλουσίων. Στους φτωχούς έμενε το τεράστιο χρέος που δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:42:39.73

Το 1982 καταφθάνει στον Ισημερινό το ΔΝΤ και μαζί μια επιτροπή σοφών που εκπροσωπεί τους μεγάλους πιστωτές. Ο Ισημερινός αναγκάζεται να δανείζεται όλο και περισσότερα για να αποπληρώσει παλαιότερες υποχρεώσεις του.

Ούγκο Αρίας (Πρόεδρος ΕΛΕ Ισημερινού) 00:43:00.80

Ήταν ένα διαρκές πλιάτσικο του Ισημερινού από τις χώρες του Βορρά. Για να δώσω ένα παράδειγμα, από το ‘80 και το ‘90 ως το 2005, στην αποπληρωμή του χρέους πήγαινε περίπου το 50% του προυπολογισμού. Δηλαδή, γύρω στα 3-4 δις δολάρια το χρόνο. Στην υγεία πήγαινε μόνο το 4%. Τέσσερα δις για το χρέος και 400 εκατ.για την υγεία. Τέσσερα δις για το χρεος και 800 εκατ. για την παιδεία. Σκοτώναμε το λαό μας.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:43:59.43

Ο Ισημερινός εξεγείρεται. Η κρίση φαίνεται προς στιγμήν να ελέγχεται όταν αναλαμβάνει ο Λούτσιο Γκουτιέρες, ο οποίος υπόσχεται κοινωνικές παροχές. Παρουσιάζεται σχεδόν σαν σοσιαλιστής, αλλά μόλις αναλμβάνει καθήκοντα κλείνει νέα συμφωνία με το ΔΝΤ και επιβάλλει μέτρα εξοντωτικής λιτότητας.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:44:23.96

Οι πολίτες αποφασίζουν ότι πρέπει να φύγει, με το ίδιο μέσο μεταφοράς που χρησιμοποιούσαν και οι πρόεδροι της Αργεντινής, με ελικόπτερο.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:44:40.50

Ο αντιπρόεδρος Παλάσιο που αναλαμβάνει την εξουσία ξεκινά με καλές προθέσεις. Σύντομα όμως υποκύπτει στη Ουάσινγκτον κι ο λαός στρέφεται στον μοναδικό πολιτικό που είχε αντισταθεί στις διεθνείς πιέσεις, τον Ραφαέλ Κορέα.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:45:46.03

Ο Κορέα έχει σπουδάσει οικονομικά στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και γνωρίζει πολύ καλά πως μπορείς να αντιμετωπίσεις την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ αν έχεις την πολιτική βούληση.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:46:03.43

Το 2005, όταν ήταν υπουργός οικονομικών, ο Κορέα είπε ότι είναι αφύσικο τα έσοδα από το πετρέλαιο να πηγαίνουν για την αποπληρωμή του χρέους. Είναι άδικο για τον πληθυσμό. Είπε ότι το 80% πρέπει να πηγαίνει σε δαπάνες για την παιδεία, την υγεία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Και το 20% στην αποπληρωμή του χρέους.

Η Παγκόσμια Τράπεζα είπε: «Δεν θα δανείζουμε τον Ισημερινό, αν υπάρξει τέτοιος νόμος». Ήταν προφανώς μια ανάμειξη στα εσωτερικά ζητήματα του Ισημερινού.

Ο Κορέα είπε: «Δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτώ τέτοιες επιταγές της Παγκόσμιας Τράπεζας». Προτίμησε να παραιτηθεί παρά να υποκύψει. Αυτό τον έκανε εξαιρετικά δημοφιλή.

Ο κόσμος είπε: «Ορίστε κάποιος που προτιμά να παραιτηθεί από υπουργός, για να υπερασπσιτεί την αξιοπρέπεια και το συμφέρον του λαού».

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:47:20.40

Ο Κορέα τελικά εξελέγη πρόεδρος το 2006. Μία από τις πρώτες αποφάσεις του ήταν να απελάσει τον εκπρόσωπο της Παγκόσμιας Τράπεζας και να ζητήσει από τους εκπροσώπους του ΔΝΤ να φύγουν από το κτιριο της κεντρικής τράπεζας. Στελέχη του ταμείου, όπως ο Μπομπ Τράα που αργότερα θα έρθει στην Ελλάδα, είχαν ήδη χαρακτηρισθεί ανεπιθύνητοι από τους πολίτες του Ισημερινού.

Ραφαέλ Κορέα (Πρόεδρος Ισημερινού) 00:47:45.60

Η ανόητη, ανίκανη και ανέντιμη διεθνής γραφειοκρατία πρέπει να σεβαστεί τη χώρα. Γι αυτό απελάσαμε τον εκπρόσωπο της ΠΤ. Διατηρούμε το δικαίωμα να πράξουμε τα δέοντα για τη ζημία που υπέστη η χώρα και το δικαίωμα να κηρύξουμε παράνομα τα χρέη μας προς την ΠΤ.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:48:08.50

Έξι μήνες μετά ο Κορέα προχώρησε ένα βήμα παρακάτω. Ικανοποίησε το αίτημα των κοινωνικών οργανώσεων για επιτροπή λογιστικού ελέγχου.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:48:19.70

Ήμουν ένα από τα πρόσωπα που ο Κορέα τοποθέτησε στην επιτροπή. Στην επιτροπή συμμετείχαν 18 άτομα και 4 κρατικά όργανα. Αναλάβαμε να αναλύσουμε όλα τα συμβόλαια για το χρέος από το 1976 μέχρι το 2006. Δουλέψαμε 14 μήνες.

Αναλύσαμε το ομολογιακό χρέος, το χρέος στο ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα κι άλλους διεθνείς οργανισμούς. Αναλύσαμε το χρέος προς άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, η Ιαπωνία και η Γερμανία. Τέλος, αναλύσαμε το εσωτερικό χρέος του Ισημερινού.

Ούγκο Αρίας (Πρόεδρος ΕΛΕ Ισημερινού) 00:49:16.20

Η μάχη για την πρόσβαση στα στοιχεία ήταν τρομερή. Στο υπ.Οικονομικών, ο συνεργάτης μας Αλεχάντρο Όλμος ο νεότερος κι εγώ κηρηχθύκαμε ανεπιθύμητοι. Όλα τα στελέχη στο υπουργείο Οικονομικών έστειλαν επιστολή στον υπουργό κάνοντας παράπονα και καταγγέλοντας τόσο τη δική μου θέση όσο και του Όλμος, λέγοντας ότι κάναμε κακό στου υπαλλήλους του υπουργείου.

Εμείς γελάσαμε, αλλά καταλαβαίνετε τη δυσκολία μας τη στιγμή που κατηγορηθήκαμε ως κακοί της υπόθεσης, σε αυτή τη διαδικασία.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:50:08.06

Παρά τα εμπόδια, η επιτροπή κατόρθωσε να ολοκληρώσει το έργο της και διαπίστωσε ότι ένα μεγάλο κομμάτι των χρεών ήταν μη νομιμοποιημένο. Έδωσε τα συμπεράσματα της στο κράτος, και το κράτος τα έδωσε στους πολίτες.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:50:23.34

Είναι πολύ σημαντικό ότι όλο το έργο της επιτροπής λογιστικού ελέγχου δημοσιοποιήθηκε. Οι πολίτες του Ισημερινού γνώριζαν γιατί το χρέος των προηγούμενων κυβερνήσεων, κυρίως στη δεκαετία του 2000, ήταν μη νομιμοποιημένο.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 00:51:20.03

Έχοντας τα στοιχεία από την επιτροπή, η Κυβέρνηση απέδειξε ότι το χρέος είναι μη νομιμοποιημένο και ανακοίνωσε πάυση πληρωμών για το 70% του ομολογιακού χρέους του Ισημερινού.

Ούγκο Αρίας (Πρόεδρος ΕΛΕ Ισημερινού) 00:51:31.53

Οι κάτοχοι του χρέους άρχισαν να πωλούν τα ομόλογα τους στο 20% της αξίας τους. Η κυβέρνηση άρχισε μυστικά να τα αγοράζει. Με 800 εκατ.δολάρια αγόρασε 3 δις δολάρια χρέους. Ήταν μία πολύ σημαντική μείωση, που επέτρεψε τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του λαού.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:52:16.13

Κέρδισε επίσης τους τόκους που έπρεπε να πληρώσει μέχρι το 2012 ή το 2030. Συνολικά εξοικονόμησε τουλάχιστον 7 δις δολάρια, κάτι πολύ σημαντικό για τη χώρα.

Αυτό επέτρεψε στην κυβέρνηση να αυξήσει τις δαπάνες για την παιδεία, για υγεία, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη βελτίωση των υποδομών.

Ραφαέλ Κορέα (Πρόεδρος Ισημερινού) 00:52:47.93

Ο Ισημερινός δεν είναι πλέον για πώληση.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:53:10.66

Στην Ελλάδα, ιστορικοί, οικονομολόγοι και αναλυτές χύνουν τόνους μελάνι καθημερινά για το πως θα αντιμετωπίσουμε το δημόσιο χρέος.

Υπάρχει όμως ένα ερώτημα το οποίο λίγοι θέτουν: Χρωστά στ’αλήθεια ο ελληνικός λαός όλα όσα του ζητούν;

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:53:45.33

Το πρόσφατο ελληνικό χρέος έχει σημάδια μη νομιμότητας και παρανομίας. Ποιά είναι αυτά; Όταν οι αρχές λαμβάνουν μίζες από πολυεθνικές, όπως η Siemens, που μαζί με τη θυγατρική της, τη Siemens Ελλας, μοίραζε μίζες σε υπουργούς και αξιωματούχους για τουλάχιστον δέκα χρόνια για να κερδίζει συμβόλαια.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 00:54:29.43

Τότε μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν σημάδια παρανομίας και μη νομιμότητας. Και ότι το χρέος πρέπει να εξεταστεί δικαστικά. Είναι προφανές σε μένα.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:54:44.66

Η ελληνική δικαιοσύνη αποδείχτηκε λίγη στην υπόθεση Siemens. Και φάνηκε πολύ αργή και σε άλλες περιπτώσεις συμφωνιών πίσω από την πλάτη του λαού, που αυξάνουν σήμερα τα νούμερα του χρέους.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:55:13.40

Με τα διαβόητα swaps του 2001 η κυβέρνηση υποθήκευσε το μέλλον για να δείξει ένα ψεύτικο καλύτερο παρόν. Εμφάνισε μικρότερο το χρέος της χώρας μετατρέποντας ένα δάνειο από Γιεν σε Ευρώ, με βάση παλαιότερες ισοτιμίες. Βοηθός της στο μαγείρεμα η Goldman Sachs που κέρδισε εκατομύρια από αυτό το ντηλ.

Διάφοροι 00:55:38.86

[Μαρκ Κιρκ - Αμερικανός Γερουσιαστής] Ανησυχώ για το ρόλο αμερικανικών εταιρειών και κυρίως της Goldman Sachs. Όταν η Ελλάδα έπεσε στην ηρωίνη των δανεικών η Goldman Sachs ήταν το βαποράκι.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:55:56.63

Το κόλπο πέτυχε για πολλά χρόνια και οι ελληνικές πολιτικές ελίτ έδειξαν ότι ξέρουν να ανταμείβουν τους συμμάχους τους. Προσέλαβαν ξανά την Goldman Sachs ως σύμβουλο με τους πολίτες να πληρώνουν τη συνεργασία.

Ζαν Κατριμέρ (Δημοσιογράφος της Liberation) 00:56:14.26

Η Goldman Sachs αφενός έδινε συμβουλές στην ελληνική κυβέρνηση κι αφετέρου της επιτιθόταν.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:56:17.43

Το σκάνδαλο αποκαλύπτεται το 2010. Λίγες μέρες νωρίτερα, ένας πρώην υπάλληλος της Goldman Sachs είχε τεθεί επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του ελληνικού Δημοσιου Χρέους.

Ζαν Κατριμέρ (Δημοσιογράφος της Liberation) 00:56:31.96

Η πρόσληψη κάποιου από τη Goldman Sachs είναι σαν να προσλαμβάνεις έναν εγκληματία, σαν να βάζεις έναν ληστή τραπεζών να φυλάξει το σπίτι σου. Είναι το ίδιο πράγμα.

Λές: «Γνωρίζει τους υπόλοιπους ληστές και πως σκέφτονται, άρα θα προφυλάξει καλύτερα το σπίτι».

Αλλά ο κίνδυνος είναι πολύ μεγαλύτερος, μια μέρα να εκμεταλλευτεί την απουσία για να πάρει τα πάντα.

Τι θα μου εγγυηθεί αυτός ο άνθρωπος που πέρασε από την Goldman Sachs, θα διαχειριστεί με το βέλτιστο τρόπ τις ελλεηνικές υποθέσεις;

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:57:08.80

Αρκετές χώρες κατηγορούν την Ελλάδα για τις δοσοληψίες της με την Goldman Sachs, συχνά όμως είναι οι ίδιες που χρησιμοποιούν τις επαφές τους με τις ελληνικές κυβερνήσεις για να πουλήσουν με το αζημίωτο τα αμυντικά συστήματα τους στη χώρα.

Ζάρα Βαγκενχεντ (Αντιπρόεδρος στο Die Linke) 00:57:28.23

Όταν η Γερμανία διαπραγματεύτηκε τη στήριξη της Ελλάδας πριν από έναν χρόνο, βασικός όρος ήταν να μη σταματήσουν οι εισαγωγές γερμανικών εξοπλισμών. Η Ελλάδα έπρεπε να κάνει οικονομία σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, αλλά όχι στους εξοπλισμούς.

Και αυτό δείχνει το πεδίο των συμφερόντων. Η Γερμανική κυβέρνηση λειτουργεί ως προστάτης των συμφερόντων των μεγάλων εταιριών όπλων καθώς και της βιομηχανίας εξαγωγών. Και αυτοί θέλουν τώρα να συνεχίζουν τις εξαγωγές και μέσα στην κρίση.

Ντανιέλ Κον Μπεντίτ (Πρόεδρος Ευρωπαίων Πρασίνων) 00:58:05.70

Είμαστε υποκριτές. Τον τελευταίο μήνα, η Γαλλία πούλησε έξι φρεγάτες στην Ελλάδα, για 2,5 δις. Ελικόπτερα για τουλάχιστον 400 εκ. και Rafale. Κάθε Rafale κοστίζει 100 εκ.. Δεν ξέρω αν πούλησαν 10, 20 ή 30. Το κόστος είναι σχεδόν 3 δις. Η Γερμανία πούλησε 6 υποβρύχια στην Ελλάδα με κόστος για 1 δις. Είμαστε τελείως υποκριτές. Τους δίνουμε χρήματα για να αγοράζουν τα όπλα μας.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 00:59:38.76

Μπροστά στην ευρωπαϊκή υποκρισία, εγκληματικές υποχωρήσεις συνοδεύουν εγκληματικές αποφάσεις. Πάντα με πρόσχημα το εθνικό καλό ή μία νέα μεγάλη ιδέα που άφησε πίσω της κατεστραμένα ακίνητα και τεράστια χρέη.

Γιώργος Βουλγαράκης (πρ.Υπουργός Δημ.Τάξης) 01:00:00.13

[Γιώργος Βουλγαράκης] Ξοδέψαμε πολλά χρήματα. Τα διπλά από αυτά που έδωσαν στο Σίδνευ. Φυσικά θα γνωρίζουμε το πραγματικό κόστος μόνο μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων.

[Δημοσιογράφος στο C-SPAN] Είπατε ότι το κόστος μόνο για την ασφάλεια είναι 1,2 δις. Που θα βρείτε αυτά τα χρήματα;

[Γιώργος Βουλγαράκης] Έχουμε χρήματα.

[Δημοσιογράφος στο C-SPAN] Είναι ελληνικά χρήματα ή έρχονται από τη ΔΟΕ ή τις ΗΠΑ;

[Γιώργος Βουλγαράκης] Μιλάμε για ελληνικά χρήματα. Ίσως περισσότερα από αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Και μιλάμε μόνο για την ασφάλεια.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 01:00:49.16

Έγιναν υπερβολικές δαπάνες, τις οποίες πληρώνουν οι πολίτες. Για να πληρωθούν τα δάνεια των Ολυμπιακών χρησιμοποιήθηκαν φόροι που πληρώνει ο λαός. Είναι φυσιολογικό ο λαός να απαιτεί μια έρευνα γιατί εκτινάχθηκε ο προυπολογισμός και τι εξυπηρέτησαν οι δαπάνες.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 01:01:29.40

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες και οι σχέσεις διαφθοράς με εταιρίες όπως η Siemens και η Goldman Sachs αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου των συμφωνιών που κλείνονταν σε βάρος και εν αγνοία των πολιτών. Υπάρχουν όμως και πολύ σημαντικότερα ζητήματα τα οποία δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες της ευρωπαικής περιφέρειας.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 01:01:56.90

Έχουν ακολουθηθεί όλοι οι κανόνες που επιβάλλονται και προσδιορίζονται όσον αφορά την έκδοση ομολόγων; Υπάρχουν θέματα νομιμότητας όσον αφορά τις τράπεζες έχουν παίξει τον πρώτο ρόλο είτε στην πρωτογενή αγορά είτε στη δευτερογενή αγορά για την έκδοση των ομολόγων αυτών; Ποιές είναι αυτές οι τράπεζες, πως αμείφθηκαν, με ποιούς όρους μπήκαν σε αυτές τις διαδικασίες;

Ζάρα Βαγκενχεντ (Αντιπρόεδρος στο Die Linke) 01:02:47.30

Ένα μεγάλο κομμάτι των κρατικών χρεών στην Ευρωζώνη είναι μη νομιμοποιημένα, γιατί δημιουργήθηκαν από μία πολιτική ενάντια στα συμφέροντα του κόσμου. Γι αυτό δεν πρέπει να πληρώσουν οι πολίτες αυτά τα χρέη.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 01:03:07.43

Το παράδειγμα του Ισημερινού μας έδειξε πως όλες αυτές οι παράνομες ή απεχθείς συμβάσεις μπορούν να έρθουν στο φως μέσα από τη δημιουργία μιας επιτροπής λογιστικού ελέγχου

Μανώλης Γλέζος (Δημοσιογράφος και Πολιτικός της Αριστεράς) 01:03:17.96

Γιατί δε μας λένε καθαρά ποιο είναι αυτό το χρέος, πόσο είναι αυτό το χρέος, και πως δημιουργήθηκε αυτό το χρέος, και που οφείλουμε και σε ποιούς οφείλουμε; Γι αυτό είναι αναγκαίο και απαραίτητο ένας λογιστικός έλεγχος ώστε να προσδιορίσει ακριβώς τι είναι αυτό το χρέος.

Γι αυτό λέω, η γνώση και η απόρριψη όλων των ψευδολογιών που λένε και η κυβέρνηση και οι εταιρίες που αρπάζουν το χρήμα του ελληνικού λαού, και τα παπαγαλάκια που πληρώνονται αδρά για να υμνούν την κυβέρνηση.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 01:04:00.73

Ποιός θα φτιάξει όμως την επιτροπή λογιστικού ελέγχου, και κυρίως πως θα εξασφαλίσουμε ότι δεν θα είναι μία ακόμα εξεταστική επιτροπή της Βουλής, φτιαγμένη από τους ανθρωπους που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση;

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 01:04:13.86

Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου να μην είναι μια επιτροπή σοφών, δεν πρόκειται περί αυτού. Γιατί αν σχηματιστεί απλώς μία επιτροπή σοφών την οποία θα φτιάξει η κυβέρνηση, έστω κι αν καλέσει ανθρώπους από το εξωτερικό, έστω κι αν βάλει ορισμένους μεμονωμένα από την κοινωνία των πολιτών, θα υπάρχει ο κίνδυνος να είναι ένα φερέφωνο.

Ούγκο Αρίας (Πρόεδρος ΕΛΕ Ισημερινού) 01:04:38.23

Ο μόνος που έχει την ηθική εξουσία και το δικαίωμα να ζητήσει λογιστικό έλεγχο είναι ο λαός που υφίσταται τις συνέπειες. Εϊναι σημαντικό να ευαισθητοποιηθεί όλος ο πληθυσμός, όλες οι κοινωνικές οργανώσεις και να απαιτήσει λογιστικό έλεγχο.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 01:05:06.13

Στην ελληνική περίπτωση, όπου η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ ωφελήθηκαν από τη δημιουργία του χρέους, αυτά τα κόμματα βλέπουν πολύ αρνητικά την ιδέα του ελέγχου, γιατί θα αποκαλυφθούν οι ευθύνες τους. Πρέπει να κινητοποιηθεί η κοινή γνώμη, οι οργανώσεις, τα συνδικάτα, οι δικαστικοί, οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες. Πρέπει να πουν τη γνώμη τους και να αυξήσουν την πίεση στην πολιτική εξουσία.

Κατερίνα Κιτίδη (Αφηγήτρια) 01:05:57.66

Από τις αρχές Μαρτίου, μία ομάδα ανθρώπων από διαφορετικούς πολιτικούς και εργασιακούς χώρους συγκρότησε μια πρωτοβουλία για τη δημιουργία επιτροπής λογιστικού ελεγχου στην Ελλάδα.

Ακαδημαϊκοί, συγγραφείς, καλλιτέχνες και συνδικαλιστές από ολόκληρο τον κόσμο στήριξαν αυτή την πρωτοβουλία. Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου θα διερευνήσει ποιά τμήματα του χρέους είναι απεχθή και ποιά είναι παράνομα και θα αποδείξει ότι ο ελληνικός λαός βάσει της ελληνικής και της διεθνούς νομολογίας δεν οφείλει να τα πληρώσει.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 01:06:35.63

Η απόφαση όμως είναι στη βάση της πολιτική και όχι οικονομική. Ακόμη κι αν το χρέος ήταν νόμιμο καμία κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να δολοφονεί τους πολίτες της για να εξυπηρετήσεις τους δανειστές της.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 01:06:48.10

Και όλο το ελληνικό χρέος των 350 δις ευρώ να αποδειχτεί νόμιμο -που δεν θα αποδειχτεί έτσι, αλλά και όλο να αποδειχτεί νόμιμο- πάλι η Ελλάδα δε μπορεί να το σηκώσει. Πάλι δηλαδή θα πρέπει να διαγραφεί

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 01:06:59.16

Εάν η εξυπηρέτηση του χρέους, η διατηρισιμότητα του, επιβάλλει διάλυση των νοσοκομείων, διάλυση της παιδείας, διάλυση των δρόμων, τότε το χρέος σε κοινωνική βάση είναι μη διατηρήσιμο.

Ντέηβιντ Χάρβευ (Κοινωνικός Επιστήμονας) 01:07:18.70

Η Κυβέρνηση λέει ουσιαστικά ότι θα κάνει στάση πληρωμών στους έλληνες πολίτες. Δεν καταλαβαίνω πως μία σοσιαλιστική δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση λέει ότι θα κάνει στάση πληρωμών στους ψηφοφόρους της και όχι στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Ζεράρ Ντιμενίλ (Οικονομολόγος) 01:07:38.70

Η μόνη επιλογή τις επόμενες δεκαετίες είναι να μην πληρωθεί αυτό το χρέος, γιατί στηρίχθηκε στον νεοφιλελευθερισμό. Και το νεοφιλελεύθερο εγχείρημα ήταν ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Σαμίρ Αμίν (Οικονομολόγος) 01:07:54.70

Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει το χρέος, αφού αυτό συσσωρεύτηκε λόγω της φαύλης λειτουργίας των αγορών.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 01:08:02.70

Είναι ανήθικο να πληρώνεις ένα ανήθικο χρέος.

Άρης Χατζηστεφάνου (Αφηγητής) 01:08:12.83

Η δημιουργία μίας επιτροπής λογιστικού ελέγχου εν τέλει δεν είναι παρά ένα πολύτιμο όπλο σε μία μεγαλύτερη μάχη. Μία μάχη που θα διεξαχθεί με τους παραδοσιακούς όρους με τους οποίους διεξάγονται αυτές οι μάχες εδώ κι αιώνες. Χωρίς αυτήν όσες φορές κι αν διαγράψουμε το χρέος αυτό θα αναγεννάται από την τέφρα του.

Κώστας Λαπαβίτσας (Οικονομολόγος) 01:08:34.20

Θα διαμορφωθεί δηλαδή πεδίο ιδεολογικής, πολιτικής και ταξικής πάλης. Το χρέος είναι πεδίο ταξικής πάλης, το ίδιο.

Ερίκ Τουσέν (Πρόεδρος επιτροπής κατάργησης Χρέους 3ο κόσμου (CADTM) 01:08:48.46

Μην φοβάστε να διεκδικήσετε τα διακιώματα σας στην ΕΕ και στην ελληνική κυβέρνηση. Μέσω μάχης κερδίζεται ο σεβασμός των δικαιωμάτων και όχι μέσω υποταγής στις επιταγές των πιστωτών. Κοιτάξτε την Τυνησία, κοιτάξτε την Αίγυπτο. Μόνο όταν ο πληθυσμός λαμβάνει δράση, μπορεί πραγματικά να αλλάξει την κατάσταση.

Μανώλης Γλέζος (Δημοσιογράφος και Πολιτικός της Αριστεράς) 01:09:16.46

Να αποτινάξουμε από πάνω μας την υποτέλεια, να απελευθερωθουμε από το ΔΝΤ, να απελευθερωθούμε από την ΕΚΤ, να απελευθερωθούμε γενικά από την Τρόικα η οποία είναι η οικονομική υποδούλωση της Ελλάδας.